Podatek dochodowy
Towar może od razu być kosztem
Uproszczenia w księgach rachunkowych mogą mieć wpływ na sposób ustalania zaliczek na podatek
Przedsiębiorcy stosujący zgodnie z przyjętą polityką rachunkowości uproszczoną metodę odpisywania w koszty wartości towarów/produktów na dzień zakupu/wytworzenia mogą, dla celów obliczenia PIT, korygować koszty podatkowe dopiero na koniec przyjętego rachunkowo okresu sprawozdawczego, nie dłuższego niż rok.
Czyli wtedy, gdy na potrzeby rachunkowości sporządzają spis z natury wykazujący wartość niesprzedanych towarów. Potwierdzają to organy podatkowe w interpretacjach wydanych na wnioski podatników PIT.
Korekta raz w roku lub raz na kwartał
Dotyczy to podatników prowadzących księgi rachunkowe, którzy ewidencjonują koszty według metody przewidzianej w art. 17 ust. 2 pkt 4 ustawy o rachunkowości (uor), polegającej na odpisywaniu w koszty wartości materiałów i towarów na dzień ich zakupu lub produktów gotowych w momencie ich wytworzenia, połączonym z ustalaniem stanu tych składników aktywów i ich wyceny oraz korekty kosztów o wartość tego stanu, nie później niż na dzień bilansowy.
W interpretacjach izb skarbowych: w Poznaniu z 2 maja 2011 (ILPB1/415-138/11-2/AO), w Katowicach z 3 marca 2011 (IBPBI/1/415-1241/10/BK) i w Warszawie z 21 grudnia 2010 (IPPB1/415-809/10-4/ES) potwierdzono, że w takich wypadkach sporządzanie spisu z natury raz w roku lub raz na kwartał (są to przyjęte przez podatników okresy sprawozdawcze) i korygowanie kosztów dla celów obliczenia dochodu o wartość niezużytych materiałów, niesprzedanych towarów i wyrobów gotowych tylko na koniec tych okresów jest wystarczające dla prawidłowego ustalania miesięcznych zaliczek na PIT.
Dochód wynika z ksiąg
Przyjrzyjmy się sprawie rozpatrywanej przez Izbę Skarbową w Poznaniu. Wnioskodawca – osoba fizyczna – jest wspólnikiem spółki jawnej. Spółka zajmuje się produkcją wyrobów piekarniczych i cukierniczych.
Ewidencjonuje koszty zgodnie z art. 17 ust. 2 pkt 4 uor. W polityce rachunkowości przyjęto sporządzanie spisu z natury raz w roku na dzień bilansowy, tj. na 31 grudnia każdego roku, uznając, że okresem sprawozdawczym jest rok podatkowy pokrywający się w przypadku spółki z kalendarzowym.
Izba podkreśliła, że przepisy ustawy o PIT nie regulują kwestii częstotliwości sporządzania remanentu przez podatników prowadzących księgi rachunkowe.
Zgodnie z jej art. 24 ust. 1 u podatników, którzy zgodnie z obowiązującymi ich zasadami rachunkowości sporządzają sprawozdanie finansowe, za dochód z działalności gospodarczej uważa się dochód wykazany na podstawie prawidłowo prowadzonych ksiąg, zmniejszony o dochody wolne od podatku i zwiększony o wydatki niestanowiące kosztów uzyskania przychodów, zaliczone uprzednio w ciężar kosztów uzyskania przychodów.
Izba skonstatowała, że gdy wnioskodawca prowadzi księgi rachunkowe prawidłowo, tj. zgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości, to księgi te będą stanowiły podstawę dla ustalenia dochodu z prowadzonej działalności (przy czym dochód ten powinien być zmniejszony o dochody wolne od podatku i zwiększony o wydatki niestanowiące kosztów uzyskania przychodów, zaliczone uprzednio w ich ciężar).
Moment potrącenia
W interpretacji przytoczono ponadto przepisy podatkowe określające zasadę potrącal-ności kosztów bezpośrednich (art. 22 ust. 5 – 5b ustawy o PIT).
Zgodnie z nimi wspomniane koszty potrąca się w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody (poza przypadkiem kosztów poniesionych po zakończeniu tego roku podatkowego, po sporządzeniu sprawozdania finansowego/złożeniu zeznania podatkowego za ten rok).
Izba uznała, że nie są one przeszkodą do stosowania metody księgowania kosztów opisanej we wniosku, jeśli przy jej zastosowaniu nie zostaną naruszone uregulowane w tych przepisach zasady potrącalności kosztów bezpośrednich w roku podatkowym.
Przeczytaj więcej o: procedura zawieszenia poboru akcyzy, skład podatkowy, wyrób akcyzowy, zarejestrowany wysyłający, zezwolenie na wysyłanie
Rekomenduj artykuł Oddano głosów:
