Europa
Mediacje w Belgii przedłużone do września
Król Belgów Albert II przedłużył w czwartek do września misję trzech mediatorów, którzy mają znaleźć wyjście z przedłużającego się kryzysu, wynikającego z braku porozumienia między belgijskimi Flamandami i frankofonami - podał Pałac Królewski
Król przyjął rano mediatorów, powierzając im - zgodnie z oczekiwaniami - przygotowanie kolejnego raportu o możliwościach "nawiązania wiarygodnego dialogu" między Flamandami, którzy stanowią 60 procent ludności ponad 10-milionej Belgii i francuskojęzycznymi mieszkańcami Walonii i Brukseli.
Prowadzone przez mediatorów przez ostatnie dwa tygodnie rozmowy nie przyniosły przełomu, choć - jak głosi komunikat Pałacu Królewskiego - osiągnęli oni znaczący postęp, który ma umożliwić w przyszłości rozmowy o reformie ustrojowej kraju: oczekiwanemu przez Flamandów wzmocnieniu regionów kosztem państwa federalnego, a także w spornej kwestii wyborczych i językowych praw frankofonów mieszkających we flamandzkich gminach pod Brukselą.
Wyznaczeni przez Alberta II mediatorzy rozpoczęli pracę po niespodziewanej dymisji premiera Yvesa Leterme'a w połowie lipca. Król nie przyjął dymisji i po rozmowach z przedstawicielami sceny politycznej polecił mediatorom sformułowanie propozycji wyjścia impasu. Z braku konkretnych rezultatów, zgodnie z komunikatem Pałacu Królewskiego, w czwartek "poprosił ich o złożenie raportu w drugiej połowie września".
Przywódca flamandzkich chadeków Leterme postanowił ustąpić. Jego pięciopartyjnej koalicji rządowej nie udało się zbliżyć do siebie skłóconych Flamandów i frankofonów. Takie właśnie zadanie premier wyznaczył sobie, gdy obejmował urząd w marcu, po dziewięciu miesiącach kryzysu politycznego.
Belgia złożona jest z trzech regionów: francuskojęzycznej Walonii, niderlandzkojęzycznej Flandrii oraz dwujęzycznej, lecz zamieszkanej w większości przez frankofonów Brukseli. Regiony mają wiele uprawnień m.in. w polityce zatrudnienia, transportu, ochrony środowiska. Ponadto w Belgii istnieją trzy tzw. wspólnoty językowe: francuska, niderlandzka i niemiecka, które są odpowiedzialne m.in. za edukację i kulturę. Każda z tych struktur posiada własny parlament. Rząd federalny, odpowiadający przed dwuizbowym parlamentem federalnym, odpowiedzialny jest np. za budżet państwa, obronę, politykę zagraniczną.















