Karpacka Troja
Przeszłość i nowoczesność w Trzcinicy
To będzie najlepszy skansen w Polsce i w tej części Europy.
Skansen Karpacka Troja w Trzcinicy k. Jasła na Podkarpaciu łączy elementy przeszłości z najnowocześniejszymi technikami multimedialnymi. Jest połączeniem tradycyjnej formy skansenu oraz nowoczesnej formy muzeum XXI wieku. Zwiedzający mogą tu poczuć przeszłość poprzez nowoczesną technikę.
To dzieło życia Jana Gancarskiego, dyrektora Muzeum Podkarpackiego w Krośnie, wieloletniego badacza grodziska w Trzcinicy. Sztucznie uformowany cypel z wysokimi nasypami ziemnymi interesował go „od zawsze". Badania wykopaliskowe rozpoczął już w 1991 roku. Dokopał się znalezisk archeologicznych o randze europejskiej. Odkrył najstarsze, ze znanych w Polsce, osady obronne, które potwierdzają ślady oddziaływania cywilizacji anatolijsko-bałkańskiej na tereny ziem polskich. Dowiodły one, że Trzcinica to także jedno z najstarszych i najlepiej zachowanych grodzisk słowiańskich (770-1031 r. n.e.) z potężnymi wałami obronnymi, zajmujący 3,5 ha powierzchni. W trakcie badań ekipa Jana Gancarskiego odkopała ponad 160 tysięcy zabytków archeologicznych. W 1998 r. dyrektor Muzeum Podkarpackiego w Krośnie podjął decyzję o budowie w Trzcinicy skansenu. Zaczęło się żmudne zbieranie środków. Prace budowlane ruszyły w 2007 roku. W największym stopniu został sfinansowany przez Mechanizm Finansowy EOG, a także przez Podkarpacki Urząd Marszałkowski oraz samorządy lokalne. Całość kosztowała ponad 13 mln złotych.
Czytaj więcej o
Karpackiej TroiNa bazie odkryć dokonanych w Trzcinicy powstał niepowtarzalny w skali europejskiej skansen archeologiczny – oddział Muzeum Podkarpackiego w Krośnie i unikalny kompleks turystyczny. Składa się z terenu grodziska Wały Królewskie oraz obszaru u jego podnóża, zwanego parkiem archeologicznym. Na grodzisku zrekonstruowane są fragmenty wałów obronnych i domostwa. Można obejrzeć dziewięć odcinków wałów obronnych, fragment drogi i bramę, dwa domy z początków epoki brązu oraz bramę wczesnośredniowieczną, cztery chaty słowiańskie, czynne źródło św. Wojciecha z X wieku i miejsce ukrycia skarbu.
W parku archeologicznym zbudowano wioski z początków epoki brązu i wczesnego średniowiecza. Zrekonstruowane zostały wioska kultury Otomani-Füzesabony, sprzed 3,5 tys. lat, składająca się z sześciu domów oraz wioska słowiańska z IX w. składająca się z sześciu chat. Wszystkie wg technologii stosowanej w pradziejach. W obrębie parku przygotowane zostały plac na festyny, parking, ścieżki, drogi dojazdowe i oczka wodne. Wybudowano pawilon wystawowy o powierzchni ok. 1800 mkw., w którym prezentowane będą odkrycia oraz znajdują się pomieszczenia dla potrzeb usług turystycznych i działalności merytorycznej, m.in. sala konferencyjna, kawiarnia, sala edukacyjna oraz sklepik z pamiątkami.
Rekomenduj artykuł Oddano głosów:
