Niepewny zwrot VAT w budownictwie

autor: Sławomir Mielnik

źródło: Fotorzepa

+zobacz więcej zdjęć

Inwestorzy mogą otrzymać wyższą rekompensatę. Resort finansów musi jednak szybko zmienić ustawę. Przepisy w obecnym kształcie będą martwe

Planowany od 1 stycznia 2011 r. wzrost stawek VAT z 7 do 8 proc. i z 22 do 23 proc. wpłynie na kwotę rekompensaty dla inwestorów indywidualnych.

Obecnie osoby, które kupują materiały budowlane w związku z budową domu lub remontem, mogą otrzymać zwrot różnicy między stawkami 7 i 22 proc. Dotyczy to tych materiałów, na które stawka podatku wzrosła po 1 maja 2004 r.

Wyższa rekompensata

– Osoby, którą kupią materiały budowlane po 1 stycznia, otrzymają więcej, gdyż będzie to różnica między 7 a 23 proc. – mówi Tomasz Bełdyga, doradca podatkowy w KPMG.

To dlatego, że stawka 7 proc. zapisana w ustawie o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem nie może się już zmienić. Będzie to jednak dotyczyć wyłącznie materiałów nabytych po 1 stycznia 2011 r., liczy się bowiem stawka VAT na fakturze.

Co to oznacza? Inwestor może otrzymać 68,18 proc. kwoty VAT wynikającej z faktur. Takie limity, które dotyczą okresów pięcioletnich, przewiduje obecnie ustawa regulująca zwrot VAT w budownictwie.

Według wyliczeń Tomasza Bełdygi, jeśli wartość netto materiałów budowlanych wynosi 100 tys. zł, to kupujący płaci od tego 22 tys. zł VAT, a następnie może odzyskać 14 999,60 zł. Po 1 stycznia 2011 r. zapłaci od tych samych materiałów 23 tys. zł podatku, a kwota zwrotu wyniesie wówczas 15 681,40 zł.

– W naszym przykładzie od zakupów dokonanych po 1 stycznia 2011 r. osoba fizyczna dostanie zwrot wyższy o 681,80 zł niż dotychczas. Jednocześnie jednak zapłaci za materiały o tysiąc zł więcej. Wyższy zwrot nie zrekompensuje więc podwyżki podatku – mówi Bełdyga.

Inwestorów, którzy poczekają z zakupami, może czekać niemiła niespodzianka.

– Ustawa, która reguluje zwrot VAT osobom fizycznym, odwołuje się do stawki 22 proc. Jeśli stawka wzrośnie do 23 proc., to nie będzie już można stosować tych przepisów. Bez nowelizacji pozostaną martwe – mówi Ryszard Kowalski, prezes Związku Pracodawców – Producentów Materiałów dla Budownictwa.

Ministerstwo Finansów przyznaje, że podniesienie stawek VAT będzie wymagało odpowiednich zmian dostosowawczych w tej ustawie. Tyle że – jak mówi rzecznik MF Magdalena Kobos – na obecnym etapie nie jest możliwe wskazanie konkretnych rozwiązań.

Co dalej ze zwrotem

Inny pomysł przedstawiło Ministerstwo Infrastruktury w projekcie „Program wspierania rozwoju budownictwa mieszkaniowego do 2020 r.”. Zaproponowało m.in. zniesienie zwrotu VAT z końcem 2013 r., z zachowaniem praw nabytych.

– Ten program nie został jeszcze przyjęty. Trwają uzgodnienia na szczeblu rządowym – powiedziała „Rz” Magdalena Kobos.

Ryszard Kowalski ostrzega, że przyjęcie tych rozwiązań oznaczałoby wzrost kosztów remontu mieszkań oraz budowy domów tzw. systemem gospodarczym. Tymczasem prawie połowa domów w Polsce powstaje w ten właśnie sposób.

Według danych MF w 2009 r. rozpatrzono pozytywnie ponad 450 tys. wniosków o zwrot VAT, co kosztowało budżet państwa nieco ponad miliard złotych. W pierwszym kwartale 2010 r. wniosków było 90 tys., a kwota zwrotu przekroczyła 222 mln zł. Wynika z tego, że jeden inwestor otrzymuje średnio od 2 do 2,5 tys. zł rekompensaty.

Małgorzata Zamorska radca prawny w Kancelarii bnt Neupert, Zamorska & Partnerzy

By indywidualni inwestorzy nadal mogli otrzymywać zwrot VAT po 1 stycznia 2011 r., konieczna jest nowelizacja ustawy o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym. Podwyżka VAT do 23 proc. sprawi, że bez dostosowania regulacje te staną się martwe, gdyż ustawa odwołuje się obecnie do stawki 22 proc.

Teoretycznie osoby, które kupią materiały budowlane z wyższą, 23-procentową stawką, mogą też liczyć na wyższą rekompensatę, gdyż otrzymają zwrot różnicy między 7 a 23 proc., nawet jeśli stawka obniżona wzrośnie do 8 proc. Nie wiadomo jednak, czy z powodów budżetowych zwrot VAT w budownictwie nie zostanie zniesiony. Początkowo miał funkcjonować tylko przez 2,5 roku, ale został przedłużony na czas nieokreślony.