Przedsiębiorca musi wiedzieć, kiedy może zacząć korzystać z obiektu

źródło: www.sxc.hu

+zobacz więcej zdjęć

Redakcja poleca:

• Jak zbudować duże centrum handlowe

Obowiązek złożenia zawiadomienia o zakończeniu budowy istnieje zawsze , gdy ustawa nie nakłada na inwestora konieczności uzyskania pozwolenia na użytkowanie, a obiekt realizowany był zgodnie z pozwoleniem na budowę

Konsekwencje przystąpienia do użytkowania obiektu budowlanego bez wymaganego prawem zawiadomienia o zakończeniu budowy lub pozwolenia na użytkowanie mogą być naprawdę dotkliwe.

Dwie regulacje

Ustawa – Prawo budowlane z 7 lipca 1994 r. wprowadza dwie odrębne regulacje dotyczące przystąpienia do użytkowania obiektu budowlanego. Użytkować obiekt budowlany można albo na podstawie zawiadomienia o zakończeniu budowy, albo w oparciu o ostateczną decyzję o pozwoleniu na użytkowanie, przy czym zasadą jest zawiadomienie. Inwestor obowiązany jest uzyskać pozwolenie na użytkowanie w przypadkach szczegółowo wskazanych w ustawie.

Kiedy pozwolenie, a kiedy zawiadomienie

Pierwszy z nich to budowa obiektu budowlanego, na którego wzniesienie wymagana była decyzja o pozwoleniu na budowę, a obiekt taki został zakwalifikowany do jednej z enumeratywnie wskazanych kategorii określonych w załączniku do ustawy. Kolejna sytuacja, w której istnieje obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie, to przystąpienie do użytkowania przed wykonaniem wszystkich robót budowlanych.

Prowadzenie przez organ nadzoru budowlanego postępowania legalizacyjnego w stosunku do realizowanej inwestycji również się wiąże z koniecznością uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Z wnioskiem o wydanie decyzji występuje inwestor, załączając do niego dokumenty określone w art. 57 ustawy.

Organ wydaje decyzję o pozwoleniu na użytkowanie po przeprowadzeniu obowiązkowej kontroli obiektu budowlanego. Do użytkowania obiektu można przystąpić, gdy decyzja o pozwoleniu na użytkowanie stanie się ostateczna.

Zupełnie inną formę obrał ustawodawca dla zawiadomienia o zakończeniu budowy. Obowiązek złożenia takiego zawiadomienia istnieje zawsze wtedy, gdy ustawa nie nakłada na inwestora konieczności uzyskania pozwolenia na użytkowanie, a obiekt budowlany realizowany był na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę. Inwestor może przystąpić wówczas do użytkowania, jeżeli organ w terminie 21 dni od dnia zawiadomienia o zakończeniu budowy nie wniesie sprzeciwu w drodze decyzji.

Trzeba doręczyć

Termin wniesienia sprzeciwu przez organ jest zachowany, jeżeli przed jego upływem sprzeciw ten w formie decyzji administracyjnej zostanie skutecznie doręczony inwestorowi.

Nadzór budowlany nie ma możliwości miarkowania wysokości kary tak, aby uwzględnić sytuację materialną czy rodzinną inwestora

Oznacza to, że wydanie przez organ decyzji o sprzeciwie w terminie 21 dni od dnia zawiadomienia, jeżeli nie została ona doręczona inwestorowi w tym terminie, nie wywoła żadnych skutków prawnych, a tym samym inwestor nie poniesie żadnych konsekwencji z tytułu pobudowania obiektu niezgodnie z pozwoleniem na budowę lub zatwierdzonym doń projektem budowlanym.

Niewniesienie przez organ sprzeciwu wobec złożonego zawiadomienia powoduje, iż przystąpienie do użytkowania obiektu budowlanego następuje za tzw. milczącą zgodą.

Kara i jej wysokość

Sankcje finansowe z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego – bez skutecznego zawiadomienia o zakończeniu budowy lub uzyskania pozwolenia na użytkowanie – zostały wprowadzone w życie nowelizacją prawa budowlanego z 16 kwietnia 2004 r.

Zgodnie z jej przepisami kary za nielegalne użytkowanie obiektu budowlanego można nakładać tylko w przypadku, gdy stwierdzenie takiej okoliczności przez właściwy organ nastąpiło po 1 stycznia 2005 r. Zatem nie dotyczy to sytuacji, gdy obiekt budowlany był użytkowany samowolnie przed tą datą.

Wysokość kary nie jest uzależniona od okresu, przez jaki miało miejsce nielegalne użytkowanie. Obliczana jest według wskazanego w ustawie wzoru i zasadniczo jej wysokość zależy od kategorii i współczynnika wielkości obiektu budowlanego, określonych w załączniku nr 1 do ustawy.