Trzeba określić wskaźnik zaangażowania niepełnosprawnych

Firmy, które nie osiągnęły pożądanego współczynnika zatrudnienia niepełnosprawnych, muszą płacić składki do PFRON

Chodzi o zatrudniające co najmniej 25 pracowników w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy. Poza wpłatami obarczono je składaniem deklaracji miesięcznych oraz rocznych.

Obowiązki te ustanawia ustawa z 27 sierpnia 1997 o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (tekst jedn. DzU z 2011 r. nr 127, poz. 721 ze zm., dalej ustawa o rehabilitacji).

Znowu zatem należy ustalić liczbę pracowników w przeliczeniu na pełne etaty. Nie wlicza się do ogółu – jeżeli nie są to osoby niepełnosprawne – osób zatrudnionych:

• na podstawie umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego,

• przebywających na urlopach wychowawczych,

• nieświadczących pracy w związku z odbywaniem służby wojskowej albo służby zastępczej,

• będących uczestnikami Ochotniczych Hufców Pracy,

• nieświadczących pracy w związku z uzyskaniem świadczenia rehabilitacyjnego,

• przebywających na urlopach bezpłatnych, których obowiązek udzielenia określają odrębne ustawy.

Niepełnosprawnych należy pomijać w tych obliczeniach  tylko w okresie urlopu bezpłatnego. Zatrudnienie ogółem to suma osób w pełni sprawnych i niepełnosprawnych.

Firmy, które nie osiągnęły pożądanego wskaźnika zatrudnienia niepełnosprawnych (6 lub 2 proc.), muszą co miesiąc wpłacać składki na PFRON. Ustawa o rehabilitacji nie wskazuje, na jaki dzień liczyć podwładnych. Należy więc co miesiąc sprawdzać tę liczbę, aby w razie jej osiągnięcia obliczyć wskaźnik i wysokość wpłaty.