Wyjaśnienia MF dot. obowiązku ewidencji VAT przy użyciu kas fiskalnych przez jednostki organizacyjne pomocy społecznej (PT7/8183/62/319/KWA/1/PHMJ3500)

W związku z pismem z dnia 29 kwietnia 201 I r. znak: DPS-VII-074-ZG-4/11 w sprawie obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących przez jednostki organizacyjne pomocy społecznej, uprzejmie informuję, co następuje.

Obowiązek prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących został wprowadzony mocą ustawy. Obowiązek ten, wynikający z regulacji zawartych w art. 111 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54. poz. 535 z późn. zm.) dotyczy wszystkich podatników dokonujących sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Oznacza to, iż nic podlega obowiązkowi prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas dostawa towarów i świadczenie usług w części, w jakiej te czynności są opłacane przez inne podmioty niż osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej.

Ta ostatnia zasada dotyczy również jednostek budżetowych, nawet gdy prowadzą działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 cytowanej ustawy (wskazać tutaj należy, ze pojęcie działalności w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług jest szerokie i wykracza poza definicję zawartą w ustawie o swobodzie działalności gospodarczej).

Z powyższego wynika, że istnieje powszechny ustawowy obowiązek stosowania kas rejestrujących.

Minister Finansów upoważniony został jedynie do wprowadzenia w drodze rozporządzenia, na czas określony, zwolnień od ewidencjonowania przy zastosowaniu kas dla niektórych grup podatników oraz niektórych czynności.

Proces ograniczania zwolnień od ewidencjonowania przy zastosowaniu kas jest przez ostatnie lala konsekwentnie realizowany. Kolejne rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie kas rejestrujących zawężały zakres tych zwolnień.

Celowość rezygnacji z dalszego stosowania zwolnień z obowiązku ewidencjonowania za pomocą kas rejestrujących była przedmiotem dezyderatów wnoszonych przez komisje sejmowe, interpelacji poselskich oraz wniosków i wystąpień obywatelskich. Zagadnienie to było również szeroko komentowane przez prasę i inne publikatory.

Rzecznik Praw Obywatelskich kierując stosowne wystąpienie do Ministra Finansów, zwracał również uwagę na konstytucyjną zasadę równości podmiotów wobec prawa i na tym tle zgłaszał swoje zastrzeżenia do praktyki przedłużania zwolnień od stosowania kas, w szczególności w sferze usług prawnych oraz medycznych.

Aktualnie obowiązujące rozporządzenie Ministra finansów z dnia 26 lipca 2010 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz.U. Nr 138, poz. 930), jest aktem prawnym, który wpisuje się w proces systematycznego i stopniowego ograniczania zakresu odstępstw od docelowego rozwiązania, o którym mowa w art. 111 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

W w w rozporządzeniu Ministra finansów z dnia 26 lipca 2010 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących zrezygnowano z dalszego stosowania zwolnień od ewidencji kasowej w zakresie licznych grup zawodowych świadczących usługi m. in.: medyczne, prawnicze, doradcze i pokrewne, w zakresie kultury i sportu, a także dotyczące szerokiej kategorii drobnych grup zawodów rzemieślniczych, takich jak np.: usługi ślusarskie, bednarstwo, kołodziejstwo. usługi hafciarskie, usługi krawieckie.

Tym samym obowiązkiem ewidencjonowania na kasach objęci zostali podatnicy reprezentujący różne zawody o zróżnicowanej skali obrotów osiąganych w wyniku prowadzenia działalności gospodarczej i to zarówno opodatkowanej, jak i zwolnionej od podatku. W ten kierunek zmian wpisuje się również objęcie obowiązkiem stosowania kas usług związanych z szeroko rozumianą opieką społeczną.

Podatnicy świadczący w/w usługi od dnia 1 maja 2011 r. podlegają ogólnym zasadom dotyczącym obowiązku ewidencjonowania obrotu za pomocą kas rejestrujących. Oznacza to, że ze zwolnień od ewidencji kasowej w ww. dziedzinach można skorzystać w wyjątkowych sytuacjach np. przy osiągnięciu obrotów (za rok ubiegły) poniżej 40 000 zł lub realizacji niewielkiej liczby transakcji (poniżej 50). ale tylko pod warunkiem dokumentowania tych transakcji wystawianą fakturą (§ 2 ust. I pkt 1 w związku z poz. 34 załącznika).