Patronat "Rz"
Z wyprawy po oceanie wrócą odmienieni
Zimowy semestr trzydziestu gimnazjalistów, zamiast w szkole, spędzi, żeglując z Krzysztofem Baranowskim
Madera, Lizbona, Wyspy Zielonego Przylądka, w końcu Karaiby. 30 gimnazjalistów z całej Polski weźmie udział w czteromiesięcznej wyprawie żaglowcem „Fryderyk Chopin”. Chętnych do nauki na pokładzie nie brakowało.
– Wpłynęło ponad 700 zgłoszeń – mówi kapitan Krzysztof Baranowski, prezes Fundacji Szkoła pod Żaglami.
Idea szkoły jest od lat niezmienna. Podstawowy obowiązek każdego uczestnika to kilkumiesięczny wolontariat. Ale też liczy się idealna kondycja fizyczna. A ta sprawdzana była w sobotę na obiektach sportowych Szkoły Orląt w Dęblinie.
140 uczniów, którzy dotarli do finału, rywalizowało ze sobą na basenie na dystansie 50 metrów oraz na bieżni (bieg na 400 m). Kiedy organizatorzy wyczytywali nazwiska zwycięzców, w sali kinowej Szkoły Orląt co chwilę rozlegały się okrzyki radości. Tak cieszyli się rodzice.
Strażak ochotnik
Wzruszenia nie ukrył tata Magdaleny Kurowskiej ze Szczecina, która okazała się świetną pływaczką i biegaczką. – To będzie przygoda mojego życia – mówi Magda. Udział w rejsie zawdzięcza ojcu chrzestnemu. – Był uczestnikiem pierwszego takiego rejsu na początku lat 80. Namówił mnie na wystartowanie w tegorocznej edycji. Jak dobrze, że się zgodziłam!
Wcześniej przez kilka miesięcy w świetlicy Caritas pomagała w odrabianiu lekcji młodszym uczniom. Już teraz zapowiada, że po powrocie z rejsu o potrzebujących nie zapomni.
Tak jak Iwo Wojcieszak z Długiej Gośliny w Wielkopolsce, który mimo młodego wieku od kilku lat działa społecznie. Jest strażakiem ochotnikiem. Od stycznia brał udział w zbiórkach charytatywnych, był wolontariuszem akcji „Szlachetna paczka” i zaangażował się w pomoc kobiecie samotnie wychowującej niepełnosprawnego syna. – Jestem szczęśliwy, że mogłem coś dobrego dla nich zrobić – mówi. Zdaje sobie sprawę, że upragniona nagroda tak naprawdę oznacza dużo pracy. – Coś mi podpowiada, że ten rejs będzie szkołą życia.
Dariusz Wojcieszak, tata Iwa, także wiąże nadzieje z wyprawą syna. – Słyszałem, że w ten rejs wypływają chłopcy, a wracają mężczyźni. Oby tak właśnie było.
Jak będzie wyglądało życie na statku? – Rzeczywistość na pokładzie pewnie rozczaruje tych, którzy myśleli, że popłyną na wakacje swojego życia. To będzie nie tylko ciężka praca fizyczna, ale i ciężka nauka – podkreśla kapitan Baranowski.
Zajęcia na statku będą się odbywały codziennie, po pięć godzin. – To będzie dla nich prawdziwa harówka. Przez pierwsze tygodnie będą niewyspani, zmęczeni, więc mogą mieć trudności z mobilizacją do nauki – przyznaje Jolanta Modelska, nauczycielka języka polskiego i historii, dyrektor Szkoły pod Żaglami. Jest jednak przekonana, że nauka na żaglowcu nie pójdzie na marne. – Z rejsu wraca inna młodzież: dojrzalsza, bardziej odpowiedzialna i zdyscyplinowana.
Gimnazjaliści będą wykonywali także zadania pokładowe, m.in. pełnili czterogodzinne wachty i pomagali przygotowywać posiłki dla załogi.
– Nauczą się mnóstwa rzeczy, których się nie spodziewają. Choćby odporności psychicznej i punktualności co do minuty. Nawet w środku nocy, kiedy będzie trzeba stanąć na wachcie – mówi kapitan Baranowski.
A jeśli ktoś się spóźni, koledzy wyznaczą mu dotkliwą karę, np. w postaci wydłużonej wachty. Na statku każda minuta dodatkowego snu jest bezcenna, więc kara jest bolesna.
Zwykłe rozmowy
Ale jak podkreślają uczestnicy projektu, rejs oceaniczny nie jest celem samym w sobie. – To był jedynie dodatkowy impuls do tego, by coś jeszcze zrobić dla innych – mówi Julia Stalmach z Jastrzębia-Zdroju, której nie udało się znaleźć w gronie najlepszych. Julia, zapalona żeglarka, od kilku lat regularnie odwiedza pensjonariuszy miejscowego Domu Pomocy Społecznej. – Przygotowuję tam Dzień Babci, Dzień Dziadka, Boże Narodzenie, a czasem zwykłą rozmową wypełniam im wolny czas – opowiada. Odkąd zgłosiła się do szkoły kapitana Baranowskiego, zaczęła odwiedzać też pacjentów w hospicjum. I choć nikt już nie będzie od niej tego wymaga, wolontariatu nie porzuci.
Mimo że Szkoła pod Żaglami cieszy się od lat wielkim powodzeniem, w tym roku kłopoty jej nie ominęły. Początkowo przewidziano ją na dwa semestry (w każdym miało się uczyć po 30 osób). Ale wycofała się część sponsorów, zrezygnowano więc z jednego półrocza i w rejs może popłynąć najlepsza trzydziestka. Dla pozostałych przewidziano rejsy pocieszenia: tygodniową wyprawą żaglowcem „Pogoria” po Bałtyku oraz rejsy mazurskie.
Rekomenduj artykuł Oddano głosów:
