Firma
Najciekawsze wyroki z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych
- Powrót do starego porządku po ustawie antykryzysowej
- Potrącenia z pensji na przełomie roku
- Kryzys trwa, pakiet znika
- Przegląd kadrowy - zmiany przepisów 2011
- Najciekawsze stanowiska MPiPS i GIP z 2011 r.
- Niezwykłe i precedensowe procesy w 2011 r.
- Najgłośniejsze wyroki polskich sądów w 2011 r.
- Urlop wypoczynkowy - najważniejsze wyroki 2011 r.
Przedstawiamy istotne orzeczenia w sprawach pracowniczych i ZUS, jakie wydały w ubiegłych miesiącach Trybunał Konstytucyjny, Sąd Najwyższy i Naczelny Sąd Administracyjny
ŚWIADCZENIA ZE STOSUNKU PRACY
Premia wynikowa nie dla nieobecnych
SN wyrok z 8 października 2010 r. (II PK 30/10)
Zatrudnionemu, który został zwolniony z obowiązku świadczenia pracy podczas wypowiedzenia, nie przysługuje za ten czas nagroda zależna od efektów pracy
Pracownica zatrudniona na podstawie umowy o pracę w charakterze członka zarządu banku otrzymywała m.in. roczną premię uwarunkowaną wynikami finansowymi podmiotu. Dostała wypowiedzenie (wynosiło ono sześć miesięcy), podczas którego odebrała zaległy urlop wypoczynkowy i była zwolniona z obowiązku pełnienia zadań. Pracodawca nie wypłacił jej premii za okres wypowiedzenia, argumentując, że w tym czasie nie wypracowała. Spór trafił do sądu.
Świadczenie ze stosunku pracy, które należy się w zależności od osiągniętych wyników pracy pracownika, nie przysługuje za czas, kiedy zatrudniony jej nie wykonywał – uznał SN. Dotyczy to również zwolnienia z obowiązku świadczenia pracy podczas biegnącego wypowiedzenia umowy o pracę.
Dlatego bank postąpił prawidłowo, zmniejszając odpowiednio nagrodę z tytułu bezczynności pracownicy na wypowiedzeniu. Zwłaszcza jeśli chodzi o nagrodę, a nie o premię (w tym przypadku pracodawca może przewidzieć przesłanki uzyskania premii mimo nieosiągnięcia przez podwładnego zakładanych rezultatów pracy). Inaczej mówiąc, bez faktycznych wyników pracy nie ma pieniędzy.
SN zalecił jednak ostrożność z przymusowym zawieszaniem w obowiązkach pracowników podczas wypowiedzenia. W zasadzie nie jest to dopuszczalne na mocy jednostronnej decyzji szefa. Jeśli jednak zatrudniony nie protestuje przeciw takiemu rozwiązaniu, można przyjąć, że się na nie zgodził za dorozumianym porozumieniem stron.
Wynagrodzenie także dla przywróconego emeryta
SN wyrok z 6 kwietnia 2011 r. (II PK 239/10)
Pensja za czas pozostawania bez pracy przysługuje osobie przywróconej przez sąd do pracy, nawet jeśli tuż po zakończeniu stosunku pracy nabyła prawo do emerytury
Urzędniczka rządowej agencji doniosła na pracodawcę do NIK, zarzucając mu niegospodarność. Przeprowadzona kontrola nie potwierdziła uchybień. Agencja zwolniła urzędniczkę w trybie dyscyplinarnym za „fałszywe oskarżanie pracodawcy”.
Sąd przywrócił ją do pracy na dotychczasowych warunkach i przyznał wynagrodzenie za cały czas pozostawania bez zajęcia. Agencja chciała tę należność pomniejszyć o emeryturę, na którą urzędniczka przeszła tuż po rozwiązaniu stosunku pracy.
Zgodnie z wyrokiem prawo do wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy należy się także osobom, które zaraz po bezprawnym zwolnieniu z pracy uzyskały prawo do emerytury. Wynagrodzenia tego nie wolno obniżyć o pobieraną emeryturę, ponieważ jest ono niezależne od uprawnień emerytalnych. Nie można przecież czynić osobie niezasadnie zwolnionej z pracy zarzutu z tego, że skorzystała z uprawnień emerytalnych.
Przewlekła choroba pozbawia trzynastki
SN uchwała z 7 lipca 2011 r. (III PZP 3/11)
Zwolnienia lekarskiego nie uwzględniamy w okresie zatrudnienia warunkującym nabycie dodatkowego wynagrodzenia rocznego (minimum sześciomiesięcznym)
Umowa o pracę pracownicy powiatowego centrum pomocy rodzinie została rozwiązana 31 lipca 2007 r. W trakcie zatrudnienia w 2007 r. chorowała ona 68 dni i dlatego jednostka odmówiła wypłaty trzynastej pensji za 2007 r., argumentując to tym, że choroby nie wlicza się do minimalnego, sześciomiesięcznego okresu zatrudnienia wymaganego do uzyskania świadczenia. Sąd okręgowy powziął wątpliwości i zadał pytanie SN.
Zdaniem SN okresów niezdolności do pracy z powodu choroby nie kwalifikuje się do okresów zatrudnienia wpływających na nabycie prawa do dodatkowego wynagrodzenia rocznego. Trzynastka ma bowiem tak naprawdę charakter premii, a staż do niej uprawniający mierzymy wyłącznie czasem faktycznie przez zatrudnionego przepracowanym, a nie pozostawaniem w zatrudnieniu. SN potwierdził wcześniejszą linię orzeczniczą, w tym swoją wcześniejszą uchwałę z 25 lipca 2003 r. (III PZP 7/03).















