Austria
Tunelem na lodowiec
Czy może być coś przyjemniejszego dla narciarza niż jazda po świeżym puchu? Chyba tylko szusowanie na lodowcu, kiedy jeszcze mało ludzi planuje zimowy odpoczynek w górach. Na przykład w austriackim Sölden.
Co zyskujemy, wybierając się tu na narty jesienią? Niemal puste, dobrze przygotowane trasy. W nocy temperatura spada do zera, można je więc ubić ratrakami. Wprawdzie w ciągu dnia pod wpływem słońca niektóre trasy miękną, ale wtedy narciarze przerzucają się na te zacienione. Na dośnieżanie jeszcze nie ma co liczyć, ale nie jest to konieczne – dwa tygodnie temu w rejonie Sölden spadło kilkanaście centymetrów śniegu.
Sezon otwarty
Uroczyste otwarcie sezonu 2008/2009 odbyło się już miesiąc temu. Ja spędziłem tu ostatni weekend. Jak na tak wielki ośrodek narciarzy turystów było niewielu. Nie zabrakło za to narodowych teamów alpejczyków – trenowali Niemcy, Austriacy i Norwedzy.
Właśnie w tym tygodniu, jak co roku, odbędzie się tu inauguracja sezonu sportowego. Przyjedzie 25 tys. gości. Z widowni Gletscher Stadion kibice obserwować będą metę zawodów alpejskiego pucharu świata. – Czy kiedykolwiek odwołano zawody z powodu warunków atmosferycznych? – pytam dyrektora Tourismus Verband Ötztal zarządzającego turystyką w całej Dolinie Olivera Schwarza. – Tylko raz, dwa lata temu, kiedy spadł deszcz i uczynił trasę zbyt miękką. Ale to nie przeszkadzało w zjazdach narciarzom amatorom – podkreślił.
Wyjeżdżamy razem na szczyt Schwarze Schneid (3255 m n.p.m.), by zjechać jedyną otwartą teraz czarną, czyli najtrudniejszą, trasą. Tu właśnie, po zjeździe z ostrej ścianki, finiszują zawodnicy. – Ciągle coś budujemy – hotele, wyciągi – opowiada dyrektor. – Ale najważniejszy projekt ciągle przed nami. To połączenie regionu naszych dwóch lodowców – Rettenbach i Tiefenbach – z trzecim, Pitztal, który widać w sąsiedniej dolinie. Inwestycja będzie kosztować 35 mln euro.
Dyrektor rusza odważnie niemal pionową ścianą w dół. Patrzę z podziwem i zazdroszczę Austriakom, że mogą jeździć na nartach prawie cały rok. Dlatego trudno ich doścignąć.
30, a nawet 146 kilometrów tras
Co ciekawe, spotykam w Sölden też rodaków. Małżeństwo z Poznania wracające z urlopu we Włoszech zaplanowało weekend na nartach w austriackich Alpach. Sprzęt wypożyczyli na miejscu. Następnego dnia z kolei widzę grupę młodych mężczyzn, którzy przyjechali popływać górskimi kajakami w Tyrolu, a na lodowiec przyjechali przy okazji, spontanicznie.
W Austrii jest pięć lodowców, na których zbudowano ośrodki narciarskie: Hintertux (czynny cały rok), Stubai, Pitztal, Rettenbach i Tiefenbach. Dwa ostatnie znajdują się w regionie Sölden – Ötztal, tworząc największy w tym kraju region objęty wyciągami. Tylko na tych lodowcach narciarze mają do dyspozycji trzy kolejki gondolowe, dwa wyciągi krzesełkowe i pięć orczyków. Obejmują one 22 km łatwych tras oznaczonych na niebiesko, 8 km czerwonych i 6 km czarnych, dla zaawansowanych. Śnieg utrzymuje się tu na wysokości od 2670 do 3340 m n.p.m. To znakomity region narciarski położony między trzema trzytysięcznikami. Zimą, kiedy spadnie śnieg, długość tras rośnie do 146 km. Najdłuższy zjazd liczy prawie 13 km przy różnicy poziomów 1873 m, do samego Sölden.
Uwaga, szczeliny
Żeby przedostać się z jednego lodowca na drugi, trzeba przejechać przez długi na 170 m tunel. Jest tak szeroki, że może przejechać nim ratrak. Niesamowite wrażenie robi sam wyjazd z tunelu, kiedy przed oczami ukazuje się wspaniała panorama ośnieżonych szczytów. Potem ostre skręty: w prawo, w lewo, i trafiamy na szeroką jak cztery autostrady trasę. Można robić skręty o promieniu 50 metrów i nie obawiać się kolizji, bo jeden narciarz jest od drugiego o kilkadziesiąt metrów. W najszerszym miejscu lodowca Rettenbach trasa ma 400 m.
Trafiam na wspaniałą pogodę. Jest bezchmurne niebo. Słońce niemiłosiernie atakuje odwieczny lód. Z gondoli patrzę na szczeliny w połaciach lodu przykrytych śniegiem, jakby jakiś gigantyczny stwór zrobił je potężnymi pazurami. Wydaje się, że się powoli powiększają. Czy to złudzenie? Ale następnego dnia naprawdę wydają się większe i głębsze. Czy tam można jeździć na nartach? – pytam Leo Holzknechta z lokalnego biura Ötztal Tourismus. Są przecież amatorzy dziewiczych terenów. – Jeśli się wie, jak ułożone są szczeliny, można tam zjechać na nartach, ale jest to niebezpieczne – odpowiada. Niektóre szczeliny przykrywa śnieg, jeden nieopatrzny skręt i łatwo wpaść głęboko. A o tej porze roku na dnie szczelin jest zwykle lodowata woda – dodaje.
Przeczytaj więcej o: Sölden, narty
Rekomenduj artykuł Oddano głosów:
