Autorski przegląd prasy
"Wyborcza" fałszuje rzeczywistość
Dariusz Bartoszewicz z „Gazety Wyborczej”, mój ulubiony dziennikarz piszący na co dzień bardzo ciekawie o architekturze, popełnił tekst – wierzę, iż wiedziony chęcią zaświadczenia prawdy – który wpisuje się w próbę zafałszowania rzeczywistości prowadzoną przez część redaktorów „Gazety”
Bartoszewicz w dodatku stołecznym do "GW" opisał zachowanie grupy osób pod Pałacem Prezydenckim.: „Po południu pod ustawionym drewnianym krzyżem i ukwieconym zdjęciem prezydenckiej pary stoi kilkadziesiąt osób, głównie wiekowych. Rozmawiają, opluwając polityków Platformy, wraże media, zdrajców Polski. Wystarczy przystanąć, by usłyszeć: - Palikot to chamidło. Niesiołowski, ten eunuch. Komorowski broni agentów i WSI. Gdyby mieli honor, podaliby się do dymisji. Ci Żydzi to nawet za Holocaust nas winią! TVN tubą PO. 'Gazeta' judzi. Itd., itp. - Wsadzili ich w samolot, teraz wykończą nas - wieszczy jakaś Kasandra. Głos innej pani jeszcze potęguje nastrój grozy: - Karmią nas zatrutą żywnością, stąd te wszystkie nowotwory”.
Zapewne opis jest prawdziwy. Ludzie głupi są wszędzie. Także wśród tych, przychodzących zapalać świeczki. Antysemityzm jeszcze nie wyginął. Widzę to czytając rozmaite wypowiedzi w Internecie. Tyle, że jest opis wymiany zdań między kilku, może kilkunastoma ludźmi. A w ostatnich tanich pod Pałacem znowu przewinęły się tysiące. Artykuł zatytułowany jest „Nienawiść po żałobie” i jest mocno wyeksponowany na trzeciej stronie „Stołecznej”. Aż dziw, że nie jest na czołówce całej „Gazety”. Bo kiedy poprzedniego dnia pod Pałac przyszło kilka tysięcy ludzi, wśród nich bardzo wielu intelektualistów, „Gazeta” napisała w małej notce, że zebrało się 300 osób. Nie wspomniano, jakie środowiska organizowały tamtą demonstrację. To by burzyło kreowany tak potrzebny znów obraz „pełnych nienawiści oszołomów”
Pamiętam jak wiele lat temu przez Warszawę przechodziła wielotysięczna demonstracja „solidarności”. To był spokojny przemarsz. Na końcu tłumów dwóch kolesi krzyczało coś o Żydach. Nagrał ich reporter jeden wielkich stacji radiowych. Potem przez cały dzień te okrzyki ilustrowały radiowe relacje z demonstracji. Głos był prawdziwy. Ale czy oddawał prawdę? Nie, fałszował rzeczywistość. Tak jak tekst Bartoszewicza.
Skomentuj na blog.rp.pl/janke
Rekomenduj artykuł Oddano głosów:
