Polak za granicą
Praca w Austrii rządzi się swoimi prawami, które trzeba znać
Nad Dunajem nie ma ustawowej płacy minimalnej. Na poziomie 1000 euro ustalono ją jednak w układzie zbiorowym zawartym między Austriacką Izbą Gospodarczą a Zrzeszeniem Związków Zawodowych
Osoby planujące podjąć pracę w Austrii muszą pamiętać o różnicach między polskim prawem pracy a austriackim. Choć ich wskazanie nie jest łatwe, bo austriackie przepisy stanowią gęstą sieć regulacji, to dzięki pomocy Ambasady RP w Austrii oraz działającej na tamtym rynku kancelarii prawnej mecenasa Andrzeja Remina, podajemy najważniejsze zasady związane z austriackim zatrudnieniem.
W Polsce wszystkie osoby zatrudnione na umowę o pracę, bez względu na branżę, miejsce pracy czy jej rodzaj, podlegają pod te same przepisy prawa pracy. Zgodnie z art. 9 k.p. chodzi o kodeks pracy oraz przepisy innych ustaw i aktów wykonawczych, określające prawa i obowiązki pracowników i pracodawców, a także postanowienia układów zbiorowych pracy i innych opartych na ustawie porozumień zbiorowych, regulaminów i statutów określających prawa i obowiązki stron stosunku pracy.
W Austrii wygląda to nieco inaczej. Z racji tego że jest to kraj federalny składający się z dziewięciu krajów związkowych, tj. Wiedeń, Dolna Austria, Górna Austria, Burgenland, Styria, Karyntia, Ziemia Salzburska, Tyrol oraz Vorarlberg, austriackie prawo regulują:
- przepisy obowiązujące na poziomie ogólnokrajowym. W tym zakresie do najważniejszych aktów prawych regulujących stosunki miedzy pracownikiem a pracodawcą należy zaliczyć:
– ustawę o pracownikach zarobkowych (Angestelltengesetz),
– kodeks pracy (Arbeitsverfassungsgesetz),
– ustawę o urlopach,
– ustawę o czasie pracy (Arbeitszeitgesetz),
– ustawę o ochronie macierzyństwa (Mutterschutzgesetz) oraz
– kodeks gospodarczy (Gewerbeordnung) i kodeks cywilny (Allgemeines Bürgerliches Gesetzbuch);
- przepisy obowiązujące w poszczególnych krajach związkowych (dotyczą one m.in. służby zdrowia, szkolnictwa, policji oraz ubezpieczeń społecznych, z tym że w tym wypadku podstawowe regulacje określają przepisy federalne);
- zbiorowe układy pracy (Kollektivverträge), które są zawierane między organizacjami upoważnionymi do ich zawierania, oraz umowy zakładowe (Betriebsvereinbarung) zawierane między zarządem a radą pracowniczą przedsiębiorstwa (Betriebsrat).
W Austrii obowiązuje też zakaz dyskryminacji ze względu na płeć, wiek, pochodzenie narodowe, religię, poglądy i przekonania polityczne oraz orientację seksualną, a także zasada uprzywilejowania pracownika, zgodnie z którą przepisy układów zbiorowych pracy, regulaminów, a także szczególnych indywidualnych umów o pracę mają zastosowanie tylko w przypadku gdy są dla pracownika korzystniejsze niż powszechnie obowiązujące przepisy prawa pracy.
Warto też wiedzieć, że austriackie prawo pracy dzieli pracowników na umysłowych (Angestellte) i fizycznych (Arbeiter), co ma przełożenie na wysokość zarobków. W Polsce takiego prawnego rozróżnienia nie ma. Występuje tylko na gruncie praktycznym.
JAKA UMOWA I DNIÓWKA, ORAZ CO Z PRAWEM DO URLOPU
Podejmujący pracę w Austrii powinni zabiegać o pisemny angaż. Dzięki temu w sporach z pracodawcą, chociażby ze względu na niewystarczającą znajomość języka niemieckiego, nie będą na przegranej pozycji
W Austrii wyróżnia się trzy rodzaje umów:
- o pracę między pracownikiem i pracodawcą (Arbeitsvertrag),
- zlecenia między usługodawcą i usługobiorcą (Dienstleistungs- vertrag),
- dla przedstawicieli „wolnych” zawodów,
- z zakresu pracy sezonowej.
Austriacką umowę o pracę – tak samo jak polską – można zawrzeć na okres próbny (w porównaniu z polskim trwa o dwa miesiące krócej, bo zaledwie miesiąc), czas określony (w tym na czas wykonania określonej pracy lub w celu zastąpienia nieobecnego pracownika) i na czas nieokreślony.
Cenna informacja jest zapewne taka, że w Austrii tak samo jak u nas umowy na czas określony nie mogą trwać w nieskończoność. Taki kontrakt zawarty kolejny raz przekształci się automatycznie w bezterminowy.















