Zatrudnieni w budżetówce nie odchodzą z pracy z pustymi rękami

Niektórzy podwładni dużo zyskują na rozstaniu z pracodawcą. Czasami nie uda mu się wykpić odprawą ekonomiczną, ale musi wyłożyć znacznie więcej

Przedstawiamy, jakie świadczenia przysługują osobom w poszczególnych grupach zawodowych z powodu utraty pracy. Nie chodzi przy tym o odprawy w związku z przejściem na emeryturę lub rentę z tytułu niezdolności do pracy czy pośmiertne, ale o należności przysługujące wyłącznie z racji zakończenia zatrudnienia.

Jeśli jesteś pracodawcą prywatnym, to nie masz obowiązku wypłaty ekstrapieniędzy osobie kończącej pracę w normalnych okolicznościach, np. za zwykłym wypowiedzeniem lub porozumieniem stron. Gdy angażujesz poniżej 20 pracowników, to nie musisz uiszczać odpraw nawet zwalnianym z powodów kryzysowych, np. ekonomicznych, organizacyjnych, ograniczania etatów, likwidacji działu. Czeka to jednak firmy zatrudniające przynajmniej 20 osób, które redukują z tych powodów personel. Podlegają one bowiem pod ustawę z 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników (DzU nr 90, poz. 844 ze zm.), dalej ustawa o zwolnieniach grupowych. Zgodnie z jej art. 8 osobie żegnającej się z szefem w tych okolicznościach należy się odprawa, której wysokość zależy od stażu zatrudnienia w zakładzie dokonującym zwolnień. I tak, gdy staż ten wynosi:

- krócej niż dwa lata – w grę wchodzi miesięczna pensja,

- przynajmniej dwa lata i maksymalnie osiem lat – dwumiesięczne wynagrodzenie,

- ponad osiem lat – trzymiesięczne wynagrodzenie.

19 140 zł To maksymalna wartość odprawy pieniężnej wypłacanej na podstawie ustawy o zwolnieniach grupowych

Odprawy te należą się także podwładnym uprawnionym do odprawy emerytalnej lub rentowej. Nie odprowadzamy od nich składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne. Wynika tak z § 2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia ministra pracy i polityki socjalnej z 18 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe (DzU nr 161, poz. 1106 ze zm.). Opodatkowujemy natomiast na zasadach ogólnych, czyli według skali podatkowej.

Kodeks pracy przewiduje jeszcze odprawę dla osoby zatrudnianej z wyboru, która nie pozostaje w związku z tym na urlopie bezpłatnym. Ma ona prawo dodatkowo do miesięcznej płacy (art. 75 k.p.).

Wymienione odprawy liczymy jak ekwiwalent za niewykorzystany w naturze urlop wypoczynkowy. Postępujemy bowiem zgodnie z:

- § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia ministra pracy i polityki socjalnej z 29 maja 1996 r. w sprawie sposobu ustalania wynagrodzenia w okresie niewykonywania pracy oraz wynagrodzenia stanowiącego podstawę obliczania odszkodowań, odpraw, dodatków wyrównawczych do wynagrodzenia oraz innych należności przewidzianych w kodeksie pracy (DzU nr 62, poz. 289 ze zm.),

- art. 8 ust. 3 ustawy o zwolnieniach grupowych.

Zwolniony urzędnik dostaje pieniądze nawet przez pół roku

Właśnie sześć miesięcy to maksymalny okres ich wypłacania, jeżeli przyczyną ustania zatrudnienia była likwidacja jednostki lub jej reorganizacja

Na takie wsparcie finansowe mogą liczyć mianowani urzędnicy państwowi oraz urzędnicy służby cywilnej (SC), z wyjątkiem tych, którzy nabyli prawo do emerytury. Będą je otrzymywać do czasu podjęcia nowej pracy lub rozpoczęcia prowadzenia działalności gospodarczej, ale nie dłużej niż przez sześć miesięcy. Jest zmniejszane o zasiłki chorobowe i macierzyńskie, jakie zwolniony uzyskuje podczas przerwy w zatrudnieniu lub przed otwarciem własnego biznesu. Od świadczenia urząd odprowadza składki na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne jak od wynagrodzenia wypłacanego w trakcie zatrudnienia. Okres jego pobierania wliczamy do stażu uprawniającego do uprawnień pracowniczych na takich samych zasadach co przebywanie na zasiłku dla bezrobotnych. Zasadniczo więc okres otrzymywania świadczenia uwzględniamy w ogólnym stażu pracy oraz w okresach składkowych wpływających na nabycie emerytury. Nie przyjmujemy go jednak do okresów wymaganych do uzyskania: