Czego może nie wiedzieć zastępca naczelnika

Osoby, które w konkursie na naczelnika urzędu skarbowego nie wykazały się dostateczną znajomością prawa, trafiają na stanowisko jego zastępcy

Konkurs na stanowisko naczelnika urzędu skarbowego składa się z dwóch części. Pierwsza to pisemny sprawdzian ze znajomości prawa (np. umiejętności napisania decyzji podatkowej czy wskazania, jakim podatkiem powinna być objęta dana czynność), druga ustny sprawdzian – umiejętności m.in. kierowania zespołem, które kandydat ma zaprezentować komisji.

Okazuje się jednak, że nawet nieprzebrnięcie przez pierwszą część konkursu nie przekreśla kariery niedoszłego naczelnika w aparacie skarbowym. Dlaczego? Praktyka jest bowiem taka, że ma on zapewnione bezpieczne lądowanie.

Nierzadko dyrektor właściwej izby skarbowej daje mu na otarcie łez stanowisko zastępcy naczelnika albo p. o. zastępcy – bywa, że w tym samym urzędzie. Jak ustaliliśmy, np. dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach powołał na stanowiska zastępców naczelnika trzy osoby, które przystąpiły w lipcu do konkursu, ale poległy już w pierwszej jego części.

W taki sposób z p.o. naczelnika Pierwszego Śląskiego Urzędu Skarbowego w Sosnowcu Marcin Kuś został p.o. zastępcy naczelnika w tym urzędzie. Marek Grabowski, do 26 lipca 2009 r. p.o. naczelnika urzędu w Zabrzu, objął stanowisko zastępcy naczelnika urzędu w Sosnowcu. A Maria Dzieżok, p.o. naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w Katowicach, trafiła na stanowisko p.o. zastępcy naczelnika w urzędzie w Bytomiu. P.o. dyrektora śląskiej Izby Skarbowej była wczoraj dla nas nieosiągalna.

Z kolei w Lubelskiem po lipcowym konkursie dwie osoby zamieniły stanowisko p.o. naczelnika (w urzędach w Kraśniku i w Lubartowie) na stanowisko zastępcy w tych urzędach.

Ustawa o urzędach i izbach skarbowych nie zabrania takich nominacji. Przewidziana w niej procedura powoływania urzędników na stanowiska w aparacie skarbowym dotyczy tylko powoływania dyrektorów izb skarbowych i naczelników urzędów.

Tymczasem również ich zastępcy pełnią bardzo odpowiedzialne funkcje – mają decydujący wpływ na kształt wydawanej przez urząd decyzji.

– Bez wątpienia osoby odpowiedzialne za wymierzanie podatków obywatelom i firmom powinny mieć wysokie kompetencje i wiedzę merytoryczną, aby mogły weryfikować pracę swoich podwładnych – uważa Jacek Kędzior, partner w Ernst & Young. – Drugorzędną rzeczą jest to, czy będzie to wynikało z gwarancji ustawowych, czy też wewnętrznych standardów administracji publicznej.

Jednak mimo że zastępcy naczelników są osobami publicznymi, wiedza na temat ich udziału w konkursie i uzyskanych wynikach jest trzymana w ścisłej tajemnicy. Nie wszystkie izby odpowiedziały na prośbę „Rz” dotyczącą udostępnienia list p.o. naczelników i nowo powołanych zastępców.

Dyrektorzy izb skarbowych, choć są zobowiązani do nadzorowania pracy podległych im urzędów i powołują zastępców naczelnika, twierdzili, że nie mają wiedzy na temat konkursów, ich przebiegu i wyniku.