Jak obliczyć współczynnik ekwiwalentowy w 2011 roku

źródło: Rzeczpospolita

+zobacz więcej zdjęć

Redakcja poleca:

• Stanowisko Departamentu Prawnego Głównego Inspektoratu Pracy z 15 lutego 2011 r. w sprawie ustalania współczynnika ekwiwalentowego w 2011 r. (GPP-364/501-4560-93-1/10/PE/RP)
• Stanowisko Departamentu Prawa Pracy i Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej z 17 grudnia 2010 r. w sprawie obliczania współczynnika ekwiwalentnego na 2011 r.
• Zaoszczędź na ekwiwalencie urlopowym
• Jak ustalić pensję urlopową z nadgodzin
• Jak policzyć ekwiwalent urlopowy za 2012 r.
• Dni wolne wyznaczone w święto obniżą ekwiwalent za urlop

Jeśli święto i wolne od pracy z racji pięciodniowego tygodnia zadań służbowych przypadnie w tym samym terminie, przy ustaleniu wskaźnika urlopowego należy je traktować jako jeden dzień. Przez to może on wynieść 21

Ale to niejedyna dopuszczalna wartość. Taka wynika z sugerowanego stanowiska Głównego Inspektoratu Pracy przesłanego do redakcji „Rzeczpospolitej” 15 lutego br.

Za niezrealizowany w naturze urlop wypoczynkowy, gdy podwładny nie zdąży go wybrać przed rozstaniem z firmą, dostanie więcej pieniędzy, gdy wskaźnik będzie niższy.

Zobacz: Stanowisko Departamentu Prawnego Głównego Inspektoratu Pracy z 15 lutego 2011 r. w sprawie ustalania współczynnika ekwiwalentowego w 2011 r.(GPP-364/501-4560-93-1/10/PE/RP)

Przybyło Trzech Króli, co innego ubyło

To stanowisko – podobnie jak resortowe w tej samej sprawie – nie rozwiązuje jednak wszystkich problemów, które pojawiły się od początku tego roku przy ustalaniu współczynnika ekwiwalentowego.

Na przykład zamiast jednej jego wysokości dla zatrudnionych w podstawowym systemie czasu pracy w jednym zakładzie, może on mieć odmienną wysokość dla różnych pracowników i to w tej samej firmie.

Jest to skutek nowelizacji kodeksu pracy z 24 września 2010 r. (DzU nr 224, poz. 1459), która obowiązuje od 1 stycznia br.

Polakom przybyło święto Trzech Króli (i jako nowy dzień wolny od pracy), dodany w art. 1 w pkt 1 lit. b w ustawie z 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy (DzU nr 4, poz. 28 ze zm.) i w pkt 1a art. 17 ustawy z 17 maja 1989 r. o stosunku państwa do Kościoła katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej (DzU nr 29, poz. 154 ze zm.).

Dzięki temu mamy 13 zamiast wcześniejszych 12 dni świątecznych wolnych od obowiązków służbowych.

Okupione to zostało jednak innymi modyfikacjami. W ostatecznym rachunku minimalnie zmniejszyły one pulę wolnego dla zatrudnionych. Najważniejsze nowości w kodeksie pracy polegały na dodaniu § 2¹ do jego art. 130.

Przez to:

- zmieniła się zasada liczenia wymiaru czasu pracy,

- pracodawca nie musi oddawać wolnego za święto przypadające tego samego dnia co wolne wynikające z przeciętnie pięciodniowego tygodnia pracy (na ogół sobota).

Jakie skutki

Na konsekwencje nowych przepisów nie trzeba było długo czekać. Przy ich zmianie nie przewidziano bowiem, że wpływają one na liczbę dni, które przypadają do przepracowania w poszczególnych miesiącach kalendarzowych.

Różne godziny pracy spowodowały już dysproporcję w wynagrodzeniu za nadgodziny, dyżury i dodatki za nocną zmianę. Przykładowo zatrudniony, któremu szósty wolny dzień tygodnia przypada zawsze w sobotę, za godzinę nocnej pracy w styczniu 2011 r. otrzymał 1,73 zł.

Natomiast jego kolega, dla którego styczniowe święta pokrywały się z wolnym z racji przeciętnie pięciodniowego tygodnia zadań, miał do przepracowania 168 godzin i tym samym za godzinę obowiązków świadczonych w nocy dostał 1,65 zł.

Nowe przepisy oddziałują też na urlopowy współczynnik ekwiwalentowy. Może mieć on teraz inną wysokość w obrębie jednej firmy, a nawet inną dla pracowników jednego działu.

Po co te rachunki

Jego określenie jest konieczne, aby obliczyć ekwiwalent pieniężny za jeden dzień niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego, do którego pracownik nabył prawo w ciągu roku kalendarzowego. Ustala się go w każdym roku odrębnie.

A robi się to tak:

- od liczby dni w roku kalendarzowym odejmuje się łączną liczbę przypadających w nim niedziel, świąt oraz dni wolnych z tytułu pięciodniowego tygodnia pracy, np. sobót,

- następnie ten wynik dzieli się przez 12.

Taki sposób postępowania nakazuje pracodawcy § 19 ust. 2 rozporządzenia ministra pracy i polityki socjalnej z 8 stycznia 1997 r. w sprawie szczegółowych zasad udzielania urlopu wypoczynkowego, ustalania i wypłacania wynagrodzenia za czas urlopu oraz ekwiwalentu pieniężnego za urlop (DzU nr 2, poz. 14 ze zm., dalej rozporządzenie urlopowe).