Czy przedsiębiorca może stać się właścicielem wyższej uczelni

źródło: www.sxc.hu

+zobacz więcej zdjęć

Inwestor, który chce sfinansować uczelnię niepubliczną, musi mieć na jej utworzenie i funkcjonowanie nie mniej niż 500 tysięcy złotych

Założenie  szkoły wyższej, mimo że wyż demograficzny już minął, w dalszym ciągu może być interesującą propozycją dla inwestorów. Obserwuje się nadal duże zainteresowanie edukacją na uczelniach, które oferują ciekawy i poszukiwany na rynku profil absolwenta.

Niestety, wiele prywatnych szkół proponuje naukę na kierunkach nieciekawych z punktu widzenia przedsiębiorców. Jak pokazują dane, Polska osiągnęła już taką samą średnią liczbę absolwentów kierunków humanistycznych co Unia Europejska. Tymczasem gospodarka i przedsiębiorstwa w dalszym ciągu oczekują na absolwentów informatyki czy np. kierunków technicznych.

Otwiera to pole do działania dla prywatnych inwestorów, ale także umożliwia większy wybór potencjalnym studentom. Warto podkreślić, że uczelnie niepubliczne często konkurują jakością z uczelniami publicznymi. Obecnie na wysokich miejscach w rankingach są oba rodzaje uczelni, a środki publiczne wydawane na edukację kieruje się także do uczelni prywatnych.

Kto ma szansę

Z wnioskiem o pozwolenie na utworzenie uczelni niepublicznej może wystąpić do ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego osoba fizyczna albo osoba prawna, która nie jest  państwową ani samorządową osobą prawną. Katalog ten jest  bardzo szeroki i nie ogranicza kręgu osób, które mogą zakładać uczelnie.

Likwidacja uczelni wymaga nie tylko zgody organu wydającego pozwolenie, ale także musi się wiązać z zapewnieniem kontynuacji nauki przez studentów w innej placówce

Ograniczenia w stosunku do osób fizycznych wynikają  z ich karalności w przeszłości bądź posiadania zaległości finansowych  wobec instytucji państwowych.  I tak uczelni nie założy osoba skazana prawomocnym wyrokiem za przestępstwo umyślne, wpisana do rejestru dłużników niewypłacalnych Krajowego Rejestru Sądowego lub posiadająca wymagalne zobowiązania wobec Skarbu Państwa.

W stosunku do osób prawnych ograniczenia wynikają z postawienia jej w stan likwidacji lub upadłości, wpisania do rejestru dłużników niewypłacalnych Krajowego Rejestru Sądowego lub posiadania wymagalnych zobowiązań wobec Skarbu Państwa. Jednocześnie obostrzenia te dotyczą także wszystkich osób uprawomocnionych do reprezentacji przedsiębiorstwa.

Inwestor zakładający uczelnię niepubliczną musi przeznaczyć na jej utworzenie i funkcjonowanie  nie mniej niż 500 tys. zł ( ustawowy obowiązek wynikający z art. 20 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym). Utworzenie uczelni niepublicznej oraz uzyskanie przez nią uprawnień do prowadzenia studiów wyższych na danym kierunku i określonym poziomie kształcenia wymaga pozwolenia ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego.

Jak uzyskać pozwolenie

Pozwolenie uzyskuje się składając odpowiednie dokumenty w Ministerstwie Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Pozwolenie  jest bezterminowe, a utracić je można tylko  w przypadku niespełniania wymogów lub istotnego wykroczenia.

Składany wniosek powinien zawierać informacje dotyczące założyciela i nazwę uczelni. Należy też określić siedzibę uczelni oraz wysokość i rodzaj środków majątkowych, które założyciel przeznacza na utworzenie uczelni.  Niezbędne jest też zobowiązanie do ich przekazania na własność tworzonej uczelni oraz określenie źródeł i sposobów jej finansowania.

We wniosku o pozwolenie umieszcza się informację o jednostkach organizacyjnych oraz kierunkach i poziomach kształcenia, uzasadnienie potrzeby utworzenia uczelni, informacje o zakładanych rozmiarach kształcenia w podziale na poszczególne kierunki i formy studiów oraz poziomy kształcenia.

Ponadto  należy dołączyć wykaz nauczycieli akademickich i wskazać tych, którzy zaliczeni zostaną do minimum kadrowego określonego w przepisach w sprawie warunków, jakie muszą spełniać jednostki organizacyjne uczelni określone w rozporządzeniu.

W myśl przepisów ważne są też szczegółowe informacje dotyczące funkcjonowania szkoły, takie jak: plany studiów dla wszystkich kierunków i form studiów oraz poziomów kształcenia, opis sposobu organizacji studiów niestacjonarnych, szczegółowe programy nauczania z uwzględnieniem informacji o zalecanej literaturze oraz wskazaniem nauczycieli prowadzących zajęcia.