Kto ma prawo do nadawania programów telewizyjnych

Przedsiębiorca, który chce rozpowszechniać program wyłącznie w systemach teleinformatycznych, nie musi mieć koncesji, wystarczy mu wpis do rejestru prowadzonego przez Krajową Radę Radiofonii i Telewizji

Założenie telewizji, zarówno tej tradycyjnej jak i internetowej, może być ciekawym pomysłem na biznes. Gdy ogłoszeniodawcy szukają jak najlepiej trafiającej reklamy, odpowiednio sprofilowany program może być dla nich atrakcyjny, a dla inwestora zyskowny.

Dziś obserwujemy zjawisko powstawania niewielkich kanałów telewizyjnych skierowanych do wąskiego grona odpowiednio dobranych odbiorców. Prowadzenie telewizji jest zgodnie z ustawą o swobodzie działalności gospodarczej działalnością regulowaną.

Oznacza to, że zanim zaczniemy nadawać program, musimy uzyskać koncesję wydawaną przez Krajową Radę Radiofonii i Telewizji. Jeśli jednak program chcemy rozpowszechniać wyłącznie w  systemach teleinformatycznych, wystarczy uzyskać wpis do  rejestru, również prowadzonego przez KRRT.

Szczegółowe zasady tworzenia telewizji i wymogi stawiane programom oraz programowi telewizji są opisane w ustawie z 29 grudnia 1992 o radiofonii i telewizji.

Gdy jest mało odbiorców

Rozpowszechnianie programów telewizyjnych co do zasady wymaga uzyskania koncesji. Są jednak sytuacje, gdy nie jest ona wymagana, głównie ze względu na małą ilość potencjalnych odbiorców.

Koncesji nie potrzebujemy, gdy nadajemy program wyłącznie w obrębie jednego budynku, gdy urządzenia nadawcze i odbiorcze należą do tej samej osoby prowadzącej działalność gospodarczą lub inną zarejestrowaną działalność, a treść programu ogranicza się wyłącznie do spraw związanych z tą działalnością i jest adresowana do pracowników lub innego określonego kręgu osób związanych z nadawcą.

Koncesja nie jest wymagana także w przypadku emitowania programu do sieci kablowej, gdy liczba odbiorców nie przekracza 250 oraz – jak już wcześniej zaznaczyłem – program rozpowszechniany ma być wyłącznie w systemach teleinformatycznych, chyba że program taki ma być rozprowadzany naziemnie, satelitarnie lub w sieciach kablowych.

Czekaj na ogłoszenie

Należy pamiętać, że istnieje ograniczona ilość pasm radiowych, w których może być emitowana telewizja. Dlatego jeśli chcemy uzyskać koncesję na  rozpowszechnianie programu w sposób rozsiewczy naziemny, trzeba poczekać na  ogłoszenie przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji o  możliwości uzyskania koncesji (opublikowane po zasięgnięciu opinii prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej).

Zgodnie z ustawą w ciągu 14 dni od dnia opublikowania takiego ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Monitor Polski umieszcza się informację o możliwości uzyskania koncesji w co najmniej dwóch drukowanych dziennikach o zasięgu ogólnopolskim. Termin składania wniosków nie może być krótszy nić 45 dni od zamieszczenia w MP ogłoszenia.

Ogłoszenie powinno określać:

- przedmiot postępowania, 
- warunki programowe rozpowszechniania programu, w tym w szczególności rodzaj i charakter programu, 
- częstotliwość lub kanały oraz maksymalną moc promieniowaną  
- lokalizacje stacji nadawczych przeznaczonych do rozpowszechniania programu lub obszar, na którym mogą być wykorzystywane częstotliwości, chyba że do rozpowszechniania programu wymagana jest rezerwacja częstotliwości, 
- liczbę koncesji, czas, na jaki się ich udziela, oraz termin i miejsce składania wniosków.

Po złożeniu wniosków przewodniczący KRRT podaje do publicznej wiadomości listę wnioskodawców uczestniczących w postępowaniu o udzielenie koncesji. Jeśli wpłynie więcej wniosków, niż wynika z ogłoszenia, wszystkie dokumenty rozpatruje się w trakcie tego samego postępowania. Zatem aby uzyskać koncesję, należy śledzić informacje wydawane przez KRRT oraz prawidłowo przygotować wniosek, odpowiadając na ogłoszenie. Informacje są umieszczane na stronie internetowej rady.

Można na niej znaleźć również dane o wolnych częstotliwościach w poszczególnych miastach. Musimy pamiętać, że czasem rada narzuca tematykę, jaką ma się zajmować telewizja bądź radio. Co roku jest ogłaszanych co najmniej kilkanaście informacji o wolnych częstotliwościach.