Prenumerata 2018 ju˜ż w sprzedża˜y - SPRAWD˜!

Podatki lokalne

Współwłasność spółki a niższa stawka podatku od nieruchomości

123RF
Przez grunty zwišzane z budynkami mieszkalnymi należy rozumieć nie tylko te, na których taki obiekt został posadowiony, ale również przylegajšce, zapewniajšce właœciwe korzystanie z tego budynku, niezbędnš obsługę jego oraz jego mieszkańców.

Spór w sprawie dotyczył podatku od nieruchomoœci za 2012 r. Chodziło o okreœlenie współwłaœcicielowi gruntu i pozostałym osobom zobowišzania w tym podatku na ponad 8 tys. zł. Udział podatnika w nieruchomoœci wynosi 1/53. Problemem okazało się jednak to, że jednym ze współwłaœcicieli była spółka prowadzšca działalnoœć gospodarczš. Fiskus uznał, że o wysokoœci zastosowanej stawki podatku decydowało współposiadanie nieruchomoœci przez podmiot prowadzšcy działalnoœć gospodarczš. Współposiadanie nieruchomoœci przez osoby fizyczne nieprowadzšce działalnoœci gospodarczej, jak również brak zwišzku ekonomicznego nieruchomoœci z działalnoœciš przedsiębiorcy uznał za fakt bez znaczenia dla sprawy. Urzędnicy twierdzili też, że grunt, oznaczony w ewidencji symbolem „dr", czyli droga, nie spełnia wymogów, aby uznać go za przeznaczony na cele mieszkaniowe.

Podatnik zaskarżył to rozstrzygnięcie, ale WSA w Szczecinie nie uwzględnił jego skargi. Stwierdził, że nie jest dopuszczalne zakwalifikowanie drogi jako gruntu zwišzanego z budynkami mieszkalnymi tylko na tej podstawie, że prowadzi ona do działek położonych na terenie przeznaczonym w planie zagospodarowania przestrzennego na cele zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej z dopuszczeniem funkcji letniskowej oraz usług komercyjnych, a częœć tych działek już jest zabudowana budynkami mieszkalnymi.

W ocenie WSA, wyłšczenie z art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych dotyczy gruntów œciœle zwišzanych z budynkami mieszkalnymi przedsiębiorcy, np. gruntu położonego wokół budynku umożliwiajšcego prawidłowe korzystanie z niego. Zobowišzanie podatkowe skarżšcego nie mogło być okreœlone w wysokoœci odpowiadajšcej jedynie jego udziałowi we współwłasnoœci nieruchomoœci. Solidarny charakter zobowišzania de facto wyklucza możliwoœć rozdzielenia go na poszczególnych współwłaœcicieli i zastosowania wobec nich różnych stawek podatku.

Rację skarżšcemu przyznał dopiero NSA. Sšd przypomniał, że wyłšczone z opodatkowania według stawek przewidzianych dla gruntów i budynków zwišzanych z prowadzeniem działalnoœci gospodarczej sš – obok budynków mieszkalnych – również grunty zwišzane z tymi budynkami. Z orzecznictwa wynika, że zwrot „grunty zwišzane z budynkami (mieszkalnymi)" nie został wypełniony treœciš normatywnš. Niemniej NSA uznaje, że należy przez nie rozumieć nie tylko te, na których taki obiekt budowlany został posadowiony, ale również grunty doń przylegajšce, zapewniajšce właœciwe korzystanie z budynku, niezbędnš obsługę budynku oraz jego mieszkańców, w tym w zakresie odpowiedniego skomunikowania, zabezpieczenia porzšdku, rekreacji (np. place dla dzieci) oraz zaspokojenia innych niezbędnych potrzeb zwišzanych z korzystaniem z powierzchni mieszkaniowej budynku. W przypadku wyodrębnienia w wielorodzinnym budynku mieszkalnym samodzielnych lokali mieszkalnych, stanowišcych odrębne nieruchomoœci, do lokali takich mogš przynależeć, jako ich częœci składowe, pomieszczenia, choćby nawet do niego bezpoœrednio nie przylegały lub były położone w granicach nieruchomoœci gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, a w szczególnoœci: piwnica, strych, komórka, garaż (pomieszczenia przynależne). Funkcje zwišzane z zaspokajaniem potrzeb mieszkaniowych mogš spełniać obiekty budowlane (zarówno obiekty małej architektury, jak i budowle), położone w obrębie gruntów zwišzanych z budynkiem mieszkalnym, a niestanowišce przynależnoœci konkretnego lokalu mieszkalnego, lecz służšce zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych ogółu mieszkańców budynku. Sšd nie zgodził się jedynie z podatnikiem, że można było zróżnicować stawki. Zauważył, że przedmiotem opodatkowania nie jest budynek, w którym wyodrębniono własnoœć lokali, a budowla (droga), której współwłaœcicielami sš zarówno mieszkańcy, jak i spółka prowadzšca działalnoœć gospodarczš. W takiej sytuacji obowišzek podatkowy cišży na wszystkich współwłaœcicielach solidarnie.

Wyrok Naczelnego Sšdu Administracyjnego z 26 paŸdziernika 2017 r. (II FSK 1241/17).

Komentarz eksperta

Piotr Kalemba, doradca podatkowy, menedżer w kancelarii Thedy & Partners

Zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, grunty zwišzane z prowadzeniem działalnoœci gospodarczej to grunty będšce w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzšcego działalnoœć gospodarczš. Do tej kategorii nie zalicza się jednak gruntów zwišzanych z budynkami mieszkalnymi. Ustawa nie definiuje pojęcia gruntów zwišzanych z budynkami mieszkalnymi. Przepisy odróżniajš jedynie grunty zwišzane z prowadzeniem działalnoœci gospodarczej od gruntów zajętych na jej prowadzenie. W tym zakresie, w orzecznictwie sšdów administracyjnych oraz doktrynie prawa podatkowego powszechnie przyjmuje się, że ustawowe pojęcie „grunt zwišzany z prowadzeniem działalnoœci gospodarczej" jest pojęciem o szerszym zakresie od pojęcia „grunt zajęty na prowadzenie działalnoœci gospodarczej". Zwišzany to majšcy zwišzek lub coœ wspólnego z kimœ/czymœ. W konsekwencji, uzasadnione wydaje się stanowisko NSA w omawianym orzeczeniu, że nie tylko grunty pod  budynkami mieszkalnymi – „zajęte na budynki" i grunty bezpoœrednio przylegajšce do tych budynków, ale również grunty sšsiadujšce z tymi budynkami (np. grunty zajęte pod jedynš drogš dojazdowš do tych budynków), mogš zostać uznane za grunty zwišzane z budynkami mieszkalnymi, a w konsekwencji objęte niższš stawkš podatku od nieruchomoœci (tzw. stawkš pozostałš zamiast stawkš jak od gruntów zwišzanych z prowadzeniem działalnoœci gospodarczej).

Za takš wykładniš przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych przemawia również oczywista wadliwoœć tej regulacji (w tym przede wszystkim jej niedostateczna precyzja), co Trybunał Konstytucyjny potwierdził nie tylko w wyroku z 13 wrzeœnia 2011 r. (P 33/09), ale również w najnowszych rozstrzygnięciach (z 12 grudnia 2017 r., SK 13/15 oraz z 13 grudnia 2017 r., SK 48/15), która skutkuje koniecznoœciš rozstrzygania ewentualnych wštpliwoœci co do treœci omawianych przepisów na korzyœć podatników.

Na marginesie wskazać należy, że również budowle posadowione na gruntach zwišzanych z budynkami mieszkalnymi sš traktowane preferencyjnie. W praktyce wskazuje się, że tego typu obiekty, których przeznaczenie wišże się z realizacjš potrzeb mieszkaniowych i które nie sš wykorzystywane dla prowadzenia działalnoœci gospodarczej, nie powinny podlegać opodatkowaniu podatkiem od nieruchomoœci. Takie stanowisko zaprezentował np. WSA w Łodzi w prawomocnym wyroku z 26 lipca 2017 r. (I SA/Łd 488/17), zgodnie z którym zbiornik, do którego odprowadzane sš wody deszczowe z terenu osiedla mieszkaniowego, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomoœci, jeœli jest położony na gruntach zwišzanych z budynkami mieszkalnymi i wykorzystywany wyłšcznie dla realizacji potrzeb mieszkaniowych.

ródło: Rzeczpospolita

WIDEO KOMENTARZ

REDAKCJA POLECA

NAJNOWSZE Z RP.PL