Prenumerata 2018 ju˜ż w sprzedża˜y - SPRAWD˜!

Podatek dochodowy

Ceny transferowe:jak grupować transakcje

123RF
Wreszcie skończš się wštpliwoœci zwišzane z ustalaniem, które transakcje majš istotny wpływ na dochód jednostki i w konsekwencji podlegajš obowišzkowi dokumentacyjnemu. Wszystko za sprawš interpretacji ogólnej, którš właœnie wydał resort finansów.

Interpretacja ogólna z 24 stycznia 2017 r. (DCT.8201.1.2018) wyjaœnia zagadnienie odpowiedniego grupowania transakcji w rozumieniu art. 9a ustawy o CIT oraz art. 25a ustawy o PIT. Wykładnia tych przepisów uzależniona jest bowiem od sposobu rozumienia pojęcia „transakcje lub zdarzenia innego rodzaju".

Co mówiš przepisy

Artykuł 9a ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT oraz art. 25a ust. 1 pkt 1 ustawy o PIT stanowiš, że podatnicy:

1) których przychody lub koszty, w rozumieniu przepisów o rachunkowoœci, ustalone na podstawie prowadzonych ksišg rachunkowych przekroczyły w roku poprzedzajšcym rok podatkowy równowartoœć 2 000 000 euro:

a) przeprowadzajšcy w roku podatkowym transakcje z podmiotami powišzanymi, majšce istotny wpływ na wysokoœć ich dochodu (straty), lub

b) ujmujšcy w roku podatkowym w księgach rachunkowych inne zdarzenia, których warunki zostały ustalone (lub narzucone) z podmiotami powišzanymi, majšce istotny wpływ na wysokoœć ich dochodu (straty)

– sš obowišzani do sporzšdzenia dokumentacji podatkowej tych transakcji lub innych zdarzeń.

Zgodnie natomiast z art. 9a ust. 1d ustawy o CIT oraz art. 25a ust. 1d ustawy o PIT „Za transakcje lub inne zdarzenia majšce istotny wpływ na wysokoœć dochodu (straty) podatnika uznaje się transakcje lub inne zdarzenia jednego rodzaju, których łšczna wartoœć przekracza w roku podatkowym równowartoœć 50 000 euro, z tym że w przypadku podatników, których przychody w rozumieniu przepisów o rachunkowoœci, w roku poprzedzajšcym rok podatkowy przekroczyły równowartoœć:

1) 2 000 000 euro, lecz nie więcej niż równowartoœć 20 000 000 euro - za takie transakcje lub inne zdarzenia uznaje się transakcje lub inne zdarzenia jednego rodzaju, których wartoœć przekracza w roku podatkowym kwotę stanowišcš równowartoœć kwoty 50 000 euro powiększonš o 5000 euro za każdy 1 000 000 euro przychodu powyżej 2 000 000 euro;

2) 20 000 000 euro, lecz nie więcej niż równowartoœć 100 000 000 euro – za takie transakcje lub inne zdarzenia uznaje się transakcje lub inne zdarzenia jednego rodzaju, których wartoœć przekracza w roku podatkowym kwotę stanowišcš równowartoœć kwoty 140 000 euro powiększonš o 45 000 euro za każde 10 000 000 euro przychodu powyżej 20 000 000 euro;

3) 100 000 000 euro – za takie transakcje lub inne zdarzenia uznaje się transakcje lub inne zdarzenia jednego rodzaju, których wartoœć w roku podatkowym przekracza kwotę stanowišcš równowartoœć kwoty 500 000 euro.

„Jednego rodzaju", czyli jakie

Minister finansów wyjaœnił, że jeżeli podatnik realizuje z podmiotem lub podmiotami powišzanymi transakcje jednego rodzaju, których wartoœć w sumie przekracza indywidualny próg dla danego podatnika wskazany w art. 25a ust. 1d ustawy o PIT albo w art. 9a ust. 1d ustawy o CIT, to zobowišzany jest do sporzšdzenia dokumentacji podatkowej. Oznacza to, że nie ma obowišzku sumowania wartoœci różnych rodzajów transakcji lub różnych rodzajów innych zdarzeń w celu okreœlenia obowišzku sporzšdzania dokumentacji podatkowej. Argumentujšc przedstawione stanowisko minister powołał się na ratio legis interpretowanego przepisu. Było nim skoncentrowanie się na transakcjach pomiędzy pomiotami powišzanymi istotnych ekonomicznie, które majš wpływ na wysokoœć dochodu podatnika. Œwiadczy o tym użyte przez ustawodawcę sformułowanie: „transakcje lub inne zdarzenia majšce istotny wpływ na wysokoœć dochodu (straty) podatnika".

Powołujšc się na wytyczne OECD, minister finansów podkreœlił, że organy podatkowe, nakładajšc na podatnika obowišzek sporzšdzenia dokumentacji, powinny brać pod uwagę przewidywane koszty i ciężar administracyjny zwišzany z przygotowaniem takiej dokumentacji.

Z wszystkimi podmiotami powišzanymi

W interpretacji rozstrzygnięto także inny problem: czy okreœlony próg dokumentacyjny odnosi się do transakcji jednego rodzaju (lub innych zdarzeń jednego rodzaju) tylko z jednym podmiotem, czy może należy zsumować takie transakcje lub zdarzenia z wszystkimi podmiotami powišzanymi.

W ocenie ministra prawidłowe jest to drugie stanowisko. Jeœli zatem podatnik zawarł transakcje jednego rodzaju z kilkoma podmiotami powišzanymi, to w celu ustalenia, czy dana transakcja podlega obowišzkowi dokumentacyjnemu, podatnik zobowišzany jest odnieœć łšcznš wartoœć takiej transakcji jednego rodzaju realizowanš ze wszystkimi podmiotami powišzanymi do progu dokumentacyjnego.

W interpretacji wyjaœniono również innš kwestię: czy obowišzek dokumentacyjny w przypadku „innych zdarzeń" (o których mowa w art. 25a ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy o PIT oraz w art. 9a ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy o CIT) dotyczy również transakcji realizowanych z podmiotami niepowišzanymi (niezależnymi).

Minister potwierdził, że taki obowišzek w stosunku do podmiotów niepowišzanych nie występuje. Wskazał jednak na jeden wyjštek. Sš to transakcje lub inne zdarzenia realizowane z podmiotami majšcymi miejsce zamieszkania, siedzibę, lub zarzšd na terytorium lub w kraju stosujšcym szkodliwš konkurencję podatkowš.

Ostatnie omówione zagadnienie w wydanej interpretacji dotyczy ustalenia transakcji jednego rodzaju. Z perspektywy podatnika, który zobowišzany jest do rozpoznania transakcji lub innych zdarzeń, jest ono kluczowe. Prawidłowe ich zaszeregowanie daje bowiem odpowiedŸ, czy konkretne transakcje lub inne zdarzenia w ogóle powinny zostać objęte obowišzkiem dokumentacyjnym.

Minister wskazał, że niedopuszczalne jest sztuczne dzielenie transakcji jednego rodzaju (lub zdarzenia jednego rodzaju) na kilka mniejszych quasi-transakcji w celu uniknięcia obowišzku sporzšdzenia dokumentacji. Oznacza to, że transakcje i inne zdarzenia powinny być każdorazowo oceniane indywidualnie, z uwzględnieniem specyfiki danego podatnika.

Bioršc pod uwagę te wyjaœnienia oraz dotychczasowš praktykę wydaje się, że kluczem do prawidłowego rozpoznania jednego rodzaju transakcji lub innych zdarzeń powinna być przeprowadzona szczegółowa analiza funkcjonalna. Analiza musi również obejmować ocenę sposobu kalkulacji ceny, a także istotnych płatnoœci zachodzšcych w ramach transakcji. Wskazuje to, jak istotne jest nie tylko samo przygotowanie dokumentacji, ale również rozpoznanie jej już na etapie okreœlania obowišzków dokumentacyjnych.

podstawa prawna: art. 25a ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. DzU z 2018 r., poz. 200)

podstawa prawna: art. 9a ustawy z 15 lu- tego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn. DzU z 2017 r., poz. 2343 ze zm.)

Zdaniem autora

Ministerstwo wykonało miły gest - Łukasz Krzyszczuk, specjalista w zakresie cen transferowych w kancelarii KNDP

Przedstawiona interpretacja ogólna jest miłym ukłonem w stronę podatników. Wyjaœnia ona w sposób zrozumiały kwestie, które dotychczas budziły wštpliwoœci. Przytoczona argumentacja, jak i nawišzanie do celowoœci interpretowanych przepisów pokazuje, że po stronie ministerstwa jest wola wyjaœnienia tego, co nie zostało ujęte przez ustawodawcę, a z czym na co dzień przedsiębiorcy majš problemy. Jest to bardzo ważne zwłaszcza teraz, kiedy do momentu złożenia oœwiadczeń do urzędów skarbowych o posiadania dokumentacji pozostały dwa miesišce dla podatników CIT i trzy miesišce dla podatników PIT.

ródło: Rzeczpospolita

WIDEO KOMENTARZ

REDAKCJA POLECA

NAJNOWSZE Z RP.PL