Prenumerata 2018 ju˜ż w sprzedża˜y - SPRAWD˜!

Kadry

Każdy zwišzek zawodowy może reprezentować pracownika w sšdzie

123RF
Członkostwo w konkretnej organizacji zwišzkowej nie jest konieczne, aby pracownik czy ubezpieczony mógł umocować jej przedstawiciela do reprezentacji w sšdzie.

Tak uznał Sšd Najwyższy w uchwale z 8 listopada 2017 r. (III UZP 7/17). Sšd Najwyższy wskazał, że istnienie jakichkolwiek stosunków prawnych łšczšcych ubezpieczonego z pracodawcš, u którego działa zwišzek zawodowy, nie ma znaczenia dla skutecznoœci udzielenia pełnomocnictwa przedstawicielowi tego zwišzku zawodowego (art. 465 § 1 kodeksu postępowania cywilnego).

Pomoc w postępowaniu

Sšd Najwyższy rozpatrywał doœć kontrowersyjne zagadnienie prawne, naœwietlone przez Sšd Apelacyjny w Białymstoku, które od dawna było wskazywane przez praktyków prawa jako naglšce. Powstało ono na tle pozornie nieskomplikowanego stanu faktycznego.

Sprawa dotyczyła prawa syna do renty rodzinnej po zmarłym ojcu. Podczas całego postępowania sšdowego stronę skarżšcš reprezentował przedstawiciel zwišzku zawodowego, tj. Komisji Międzyzakładowej NSZZ „Solidarnoœć" Pracowników Oœwiaty i Wychowania w E., którego umocowała wdowa po zmarłym. Główny problem polegał na tym, że zarówno matka chłopca, która umocowała pełnomocnika, jak i zmarły ojciec, nigdy nie byli zatrudnieni u pracodawcy, u którego ta organizacja funkcjonowała. Co więcej, nigdy też nie byli członkami tego zwišzku zawodowego.

Sšd apelacyjny, który rozpoznawał sprawę w drugiej instancji, wskazał na bardzo istotny problem, że rozpatrywany stan faktyczny – tj. czy przedstawiciel zwišzku zawodowego może reprezentować stronę skarżšcš w sprawie o  prawo do renty rodzinnej, mimo że ani zmarły, ani jego żona nigdy nie należeli do tego zwišzku zawodowego i nie mieli żadnych zwišzków z tš organizacjš zwišzkowš. Sšd odwoławczy wskazał, że w/w problem powinien być rozpatrywany przez pryzmat art. 465 § 1 k.p.c.

Nieprecyzyjny przepis

W kontekœcie komentowanego stanowiska Sšdu Najwyższego, warto wskazać na główny problem, który pojawił się na kanwie rozpatrywanego przypadku. Dotyczy on niejednoznacznego brzmienia art. 465 § 1 k.p.c. Przepis ten stanowi, że pełnomocnikiem pracownika lub ubezpieczonego może być również przedstawiciel zwišzku zawodowego lub inspektor pracy albo pracownik zakładu pracy, w którym mocodawca jest lub był zatrudniony, a ubezpieczonego – także przedstawiciel organizacji zrzeszajšcej emerytów i rencistów. Jednoczeœnie art. 465 § 1 k.p.c. należy skonfrontować z art. 7 ust. 2 ustawy o zwišzkach zawodowych, który przewiduje, że w sprawach indywidualnych stosunków pracy zwišzki zawodowe reprezentujš prawa i interesy swoich członków. Natomiast zwišzek zawodowy może podjšć się również obrony praw i interesów wobec pracodawcy pracownika niezrzeszonego – na jego wniosek.

Orzecznictwo zatoczyło koło

Żaden z przytoczonych przepisów nie precyzuje, o jaki zwišzek zawodowy chodzi. W wyroku z 22 sierpnia 2003 r. (I PK 214/02, OSNP 2004, nr 16, poz. 282.) SN stwierdził, że pełnomocnikiem pracownika może być przedstawiciel zwišzku zawodowego, w którym pracownik nie jest zrzeszony. Jednak trzy lata póŸniej zmienił zdanie i stwierdził, że pełnomocnikiem pracownika może być przedstawiciel zwišzku zawodowego, w którym pracownik jest zrzeszony (postanowienie z 29 listopada 2006 r., II PZ 54/06). Jak wskazał SN, przepisy procesowe rozstrzygajš samodzielnie kwestie procesowe, tj. decydujš o tym, kto może być pełnomocnikiem procesowym, jednak nie pełniš takiej roli w odniesieniu do kwestii materialnoprawnych. Użyte w art. 465 § 1 k.p.c. pojęcie zwišzku zawodowego należy do prawa materialnego, w zwišzku z czym należy je rozumieć w znaczeniu, jakie nadaje mu ustawa o zwišzkach zawodowych. Również pojęcie „przedstawiciel zwišzku zawodowego" musi być interpretowane w kontekœcie przepisów tej ustawy.

Zatem uchwała SN ponownie zliberalizowała podejœcie do osoby pełnomocnika pracownika czy ubezpieczonego.

Zdaniem autorki

dr Łucja Kobroń-Gšsiorowska, adwokat, BCKG adwokaci

Stanowisko wyrażone w omawianej uchwale Sšdu Najwyższego jednoznacznie potwierdza potrzebę ochrony szerszego kręgu pracowników. Interpretacja językowa i systemowa pojęcia „przedstawiciel zwišzku zawodowego", użytego w art. 465 § 1 k.p.c., znajduje dodatkowe uzasadnienie w wykładni celowoœciowej. W przepisie tym nie jest wskazane, o jaki zwišzek zawodowy chodzi. Poszerzenie możliwoœci reprezentowania pracownika (który nigdy nie należał do tego konkretnego zwišzku zawodowego lub gdy nawet ten zwišzek nie istniał w zakładzie pracy) w procesie sšdowym potwierdza jedynie tezę, że nastšpiła redefinicja funkcji zwišzków zawodowych, tj. że reprezentujš one nie tylko pracowników w rozumieniu kodeksu pracy, ale wszelkie „osoby wykonujšce działalnoœć zarobkowš".

ródło: Rzeczpospolita

WIDEO KOMENTARZ

REDAKCJA POLECA

NAJNOWSZE Z RP.PL