Prenumerata 2018 ju˜ż w sprzedża˜y - SPRAWD˜!

Kadry

Powierzenie innej pracy to nie wypowiedzenie

123RF
Wypowiedzenie zmieniajšce (art. 42 § 1–3 k.p.) oraz powierzenie innej pracy (art. 42 § 4 k.p.) to dwie odrębne czynnoœci, które podlegajš różnym reżimom prawnym. Powierzenie przez pracodawcę pracownikowi w trybie art. 42 § 4 k.p. innej pracy niż uzgodniona w umowie nie jest oœwiadczeniem woli, lecz jest dokonywane przez wydanie polecenia dotyczšcego pracy (służbowego) w ramach sprawowanego przez pracodawcę władztwa kierowniczego nad przebiegiem procesu pracy. Polecenie to nie podlega zatem wykładni w œwietle art. 65 k.c., której podlega wypowiedzenie zmieniajšce.

Takie stanowisko zajšł Sšd Najwyższy w wyroku z 18 wrzeœnia 2014 r. (III PK 138/13).

Stan faktyczny

Pracownik był zatrudniony w spółce na stanowisku zastępcy głównego dyspozytora. W wyniku zmian organizacyjnych zakładu stanowisko to zostało zlikwidowane. Pracownik poszedł na zwolnienie chorobowe, a po powrocie zgłosił pracodawcy gotowoœć œwiadczenia pracy, wnioskujšc o powierzenie mu innej posady. Otrzymał propozycję objęcia dwóch stanowisk pracy, ale odmówił podjęcia na nich pracy.

Na podstawie art. 42 § 4 k.p. pracodawca powierzył mu pisemnie wykonywanie obowišzków planisty. Pracownik wniósł pozew do sšdu, domagajšc się odszkodowania za niezgodne z prawem wypowiedzenie warunków pracy i płacy. Twierdził, że powierzenie pracy było w rzeczywistoœci wypowiedzeniem zmieniajšcym dokonanym bez zachowania warunków formalnych wypowiedzenia.

Orzeczenia sšdów

Sšd I instancji oddalił powództwo, twierdzšc, że roszczenia pracownika sš nieuzasadnione. Sšd II instancji zmienił ten wyrok i zasšdził na jego rzecz odszkodowanie za niezgodne z prawem wypowiedzenie warunków pracy i płacy. Uznał, że powierzenie pracownikowi obowišzków planisty stanowiło faktycznie wypowiedzenie dotychczasowych warunków pracy i płacy.

Sšd Najwyższy przyznał rację pracodawcy. Uznał, że jego oœwiadczenie o powierzeniu innej pracy nie zmierzało do obejœcia przepisów o wypowiedzeniu zmieniajšcym.

Zdaniem eksperta

Łukasz Chruœciel, radca prawny, partner kierujšcy biurem Kancelarii Raczkowski Paruch w Katowicach

W omawianym wyroku Sšd Najwyższy stanšł przed problemem zakwalifikowania oœwiadczenia pracodawcy do jednej z dwóch konstrukcji prawnych uregulowanych w kodeksie pracy. Spór sprowadzał się do zakwalifikowania czynnoœci dokonanej przez pracodawcę jako czasowego powierzenia pracownikowi innej pracy z art. 42 § 4 k.p. lub jako wypowiedzenia zmieniajšcego, uregulowanego w art. 42 § 1–3 k.p. Podwładny utrzymywał, że powierzenie mu innej pracy stanowiło w rzeczywistoœci wypowiedzenie zmieniajšce, dokonane z naruszeniem prawa. Sšd II instancji zakwalifikował czynnoœć pracodawcy jako „faktyczne wypowiedzenie zmieniajšce". W skardze kasacyjnej pojawił się natomiast zarzut naruszenia art. 65 § 1 k.c. poprzez błędnš wykładnię oœwiadczenia pracodawcy i zakwalifikowanie jej jako wypowiedzenia.

SN przyjšł, że w odróżnieniu od oœwiadczenia o wypowiedzeniu warunków pracy i płacy powierzenie innej pracy w trybie art. 42 § 4 k.p. nie stanowi oœwiadczenia woli pracodawcy. Jest natomiast poleceniem wydanym pracownikowi w ramach sprawowania przez pracodawcę kierownictwa nad organizacjš pracy. Takie polecenie, nie będšc oœwiadczeniem woli, nie podlega wykładni w œwietle reguł wskazanych w art. 65 § 1 k.c.

Nie ulega jednak wštpliwoœci, że badajšc, czy pracodawca powierzył wykonywanie innej pracy, czy raczej złożył wypowiedzenie zmieniajšce, sšd może oceniać kontekst, w jakim polecenie powierzenia innej pracy zostało wydane. W badanym stanie faktycznym SN podkreœlił, że pracodawca nosił się z zamiarem wypowiedzenia podwładnemu warunków zatrudnienia i zamiar ten konsultował z organizacjš zwišzkowš. Ostatecznie jednak nie złożył takiego wypowiedzenia, ponieważ podwładny był nieobecny w pracy.

Powierzenie innej pracy nie musi być dokonane na piœmie ani zawierać uzasadnienia. Nie wymaga też uprzedniej konsultacji z reprezentujšcš pracownika organizacjš zwišzkowš, a pracodawca nie musi informować podwładnego o możliwoœci odwołania się do sšdu.

Uznanie przez SN, że polecenie pracodawcy nie stanowi oœwiadczenia woli, generuje wiele problemów prawnych, np. kwestie stosowania przepisów kodeksu cywilnego dotyczšcych oœwiadczenia woli. Przepisy te okreœlajš choćby chwilę złożenia oœwiadczenia woli – zgodnie z art. 61 k.c. oœwiadczenie woli, które ma być złożone innej osobie, jest złożone z chwilš, gdy doszło do niej w taki sposób, że mogła zapoznać się z jego treœciš. Wydaje się, że ten problem zostanie rozwišzany po 8 wrzeœnia 2016 r., kiedy to do kodeksu cywilnego wprowadzony zostanie art. 651 k.c. Zgodnie z nim przepisy o oœwiadczeniach woli będzie się stosowało odpowiednio do innych oœwiadczeń. Niemniej również obecnie wskazuje się, że przepisy te należy stosować poprzez analogię, co oczywiœcie nie wykluczyło omawianego twierdzenia SN o niemożnoœci stosowania art. 65 § 1 k.c.

ródło: Rzeczpospolita

WIDEO KOMENTARZ

REDAKCJA POLECA

NAJNOWSZE Z RP.PL