Zmiany w prawie pracy od 2017 r.

aktualizacja: 12.01.2017, 13:15
Foto: 123RF
REDAKCJA POLECA

Wydawanie świadectw pracy

AKT: ustawa z 16 grudnia 2016 r. o zmianie niektórych ustaw w celu poprawy otoczenia prawnego przedsiębiorców (DzU poz. 2255).

ZMIANY:

- zmiana treści art. 97 kodeksu pracy

- odstąpienie od zasady, że świadectwo pracy przy zatrudnieniu w tej samej firmie na podstawie umowy zawartej na okres próbny lub na czas określony wydaje się po upływie 24 miesięcy zatrudnienia

- pracodawca musi wydać świadectwo niezwłocznie po rozwiązaniu lub wygaśnięciu umowy o pracę

- wprowadzenie wyjątku od tej zasady – brak obowiązku wydania świadectwa pracy, gdy strony mają zawrzeć kolejny stosunek pracy w ciągu 7 dni od dnia rozwiązania poprzedniej umowy, chyba że zawnioskuje o to pracownik.

SKUTKI DLA PRZEDSIĘBIORCÓW:

Przepisy w nowym brzmieniu mają zastosowanie do świadectw pracy wydawanych w związku z rozwiązaniem lub wygaśnięciem stosunku pracy zawartego na podstawie umowy o pracę na okres próbny lub umowy na czas określony trwającej w dniu wejścia w życie ustawy nowelizującej. Jeżeli w chwili wejścia w życie nowych regulacji, tj. 1 stycznia 2017 r., nie upłynął jeszcze 24-miesięczny okres na wydanie świadectwa pracy, pracodawca ma obowiązek wydać je pracownikowi – za okresy zatrudnienia zakończone w dniu wejścia w życie ustawy zmieniającej (1 stycznia 2017 r.), za które dotychczas nie wydano świadectwa – w ciągu sześciu miesięcy od dnia wejścia w życie zmian. Jednak pracownik może w każdym czasie złożyć wniosek o wydanie świadectwa pracy dotyczącego poprzedniego okresu zatrudnienia albo wszystkich okresów zatrudnienia, za które dotychczas nie otrzymał świadectwa pracy. Pracodawca musi je wydać w ciągu 7 dni od dnia otrzymania wniosku.

Wyższy pułap przy regulaminach

AKT: ustawa z 16 grudnia 2016 r. o zmianie niektórych ustaw w celu poprawy otoczenia prawnego przedsiębiorców (DzU poz. 2255).

ZMIANY:

- zmiana art. 772 i art. 104 kodeksu pracy,

- podwyższenie z 20 do 50 pracowników limitu zatrudnienia, po osiągnięciu którego pracodawca musi ustalić regulamin pracy i wynagradzania

- firma, w której są związki zawodowe, zatrudniająca powyżej 20 do 50 pracowników, musi tworzyć regulaminy, jeśli zawnioskuje o to organizacja związkowa

SKUTKI DLA PRZEDSIĘBIORCÓW:

Nowe przepisy mogą utrudnić prowadzenie działalności przez przedsiębiorców zatrudniających od 20 do 50 pracowników. Przewidują bowiem obowiązek ustalenia regulaminu wynagradzania/pracy w takim zakładzie, jeśli zwróci się o to związek zawodowy. W firmie, w której działają związki zawodowe, praktycznie nie będzie można wypowiedzieć raz przyjętego regulaminu. Bez zgody związków zawodowych będzie to niemożliwe, nawet gdy wpadnie ona w tarapaty finansowe.

Rezygnacja z regulaminów przez pracodawców zatrudniających od 20 do 49 pracowników może też być problemem z innego powodu – otóż przepisy nie przewidują procedury rezygnacji z aktów już obowiązujących; brakuje przepisów przejściowych w tym zakresie.

Fundusz socjalny – mniej firm zobowiązanych, wyższy odpis

AKT: ustawa z 16 grudnia 2016 r. o zmianie niektórych ustaw w celu poprawy otoczenia prawnego przedsiębiorców (DzU poz. 2255) ustawa z 2 grudnia 2016 r. o szczególnych rozwiązaniach służących realizacji ustawy budżetowej na rok 2017 (DzU poz. 1984)

ZMIANY: - podwyższenie z 20 do 50 pracowników limitu zatrudnienia, po osiągnięciu którego pracodawca ma obowiązek utworzyć zakładowy fundusz świadczeń socjalnych - w 2017 r. podstawą odpisów na zfśs jest przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej w drugim półroczu 2012 r.

SKUTKI DLA PRZEDSIĘBIORCÓW:

Prowadzenie zfśs jest w 2017 r. obowiązkiem podmiotów zatrudniających co najmniej 50 pracowników. Zatrudniający poniżej 50 osób wybierają między tworzeniem zfśs a wypłatą świadczeń urlopowych. Z kolei firmy mające co najmniej 20 i mniej niż 50 pracowników muszą ustalać fundusz, gdy taki wniosek zgłosi organizacja związkowa. Jeśli związek nie złoży takiego wniosku albo w ogóle nie działa w zakładzie, pracodawca wybiera między tworzeniem zfśs a wypłatą świadczeń urlopowych.

Nadal pozostaje możliwość rezygnacji z obowiązków socjalnych przez pracodawcę – w zależności od liczebności załogi (korekta układu zbiorowego pracy, regulaminu wynagradzania bądź poinformowanie pracowników do końca stycznia o nietworzeniu funduszu).

W 2017 r. wysokość odpisów na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych (zfśs) należy liczyć od przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w drugim półroczu 2012 r., czyli od kwoty 3161,77 zł (obwieszczenie prezesa GUS z 18 lutego 2013 r., MP z 2013 r., poz. 107). Zmieni się więc również maksymalny pułap świadczeń urlopowych (nie mogą one przekroczyć ustawowych odpisów na zfśs)

Odpowiedzialność materialna na piśmie

AKT: ustawa z 16 grudnia 2016 r. o zmianie niektórych ustaw w celu poprawy otoczenia prawnego przedsiębiorców (DzU poz. 2255)

ZMIANY:

- zmiana art. 125 kodeksu pracy,

- wprowadzono rygor nieważności dla umów o wspólnej odpowiedzialności materialnej za powierzone mienie zawartych z pominięciem formy pisemnej

SKUTKI DLA PRZEDSIĘBIORCÓW:

Jeśli pracodawca nie zawarł umów o wspólnej odpowiedzialności materialnej pracowników w formie pisemnej, powinien to zrobić niezwłocznie. W przeciwnym razie uzgodnienia stron nie będą ważne i w razie strat nie będzie mógł pociągnąć pracowników do odpowiedzialności.

Podwyższenie składki wypadkowej

AKT: ustawa z 16 grudnia 2016 r. o zmianie niektórych ustaw w celu poprawy otoczenia prawnego przedsiębiorców (DzU poz. 2255).

ZMIANY:

- zmiana art. 34 i 34a ustawy z 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych

- ZUS może podwyższyć wysokość składki wypadkowej do 150 proc. prawidłowo obliczonej stawki wyłącznie w przypadku, gdy płatnik – mimo wezwania – uchyla się od złożenia prawidłowo ustalonych informacji ZUS IWA lub korygujących dokumentów rozliczeniowych

SKUTKI DLA PRZEDSIĘBIORCÓW:

Zmiana ma na celu określenie zasad regulujących tryb ustalania wysokości stopy procentowej składki na ubezpieczenie wypadkowe przez ZUS w przypadkach zaniżenia jej wysokości przez płatnika.

Od 1 stycznia br. ZUS może ukarać płatnika, zobowiązując go do opłacania przez cały rok składkowy (od kwietnia do marca następnego roku) składki wypadkowej w wysokości 150 proc. właściwej dla niego stawki, tylko wtedy, gdy:

- stopa procentowa ustalona na podstawie nieprawidłowych danych przekazanych przez płatnika lub wykazywana przez niego w dokumentach rozliczeniowych była zaniżona,

- płatnik nie przekaże informacji ZUS IWA albo jej korekty w terminie 14 dni od otrzymania wezwania ZUS.

Taka kara spotka też płatników niezobowiązanych do składania ZUS IWA, którzy w roku składkowym wykazywali w dokumentach rozliczeniowych zaniżoną stopę procentową składki i nie złożyli dokumentów rozliczeniowych korygujących w terminie 14 dni od otrzymania wezwania ZUS.

Wcześniej ten przepis pozwalał ZUS ukarać w ten sposób płatnika we wszystkich przypadkach, gdy doszło do zaniżenia składki wypadkowej z tych powodów. Z orzecznictwa wynika natomiast, że zachowanie przez płatnika należytej staranności wyłącza możliwość zastosowania wobec niego sankcji (m.in. wyrok Sądu Najwyższego z 6 sierpnia 013 r., II UK 431/12). ZUS nie podzielał zaś takiego stanowiska i nie badał przyczyn przekazania przez płatnika nieprawidłowych danych. W ocenie organu obowiązek badania zawinienia płatnika nie wynika z przepisów ustawy.

Ponadto przepisy były bardzo rygorystyczne – zaniżenie składki za jeden miesiąc powodowało podwyżkę stawki na 12 miesięcy, a skorygowanie błędu nie pozwalało płatnikowi uniknąć kary.

POLECAMY

KOMENTARZE