Prenumerata 2018 ju˜ż w sprzedża˜y - SPRAWD˜!

Kadry

Zasiłki dla pracowników i obowišzki socjalne pracodawców w nowym roku

123RF
Pracodawcy muszš sprawdzić, czy od 1 stycznia 2018 r. przejęli, zachowali czy może utracili uprawnienia do wypłaty zasiłków zatrudnionym osobom. W nowym roku powinni też na nowo ustalić politykę w zakresie obowišzków socjalnych.

Przy ustalaniu obowišzków pracodawcy zwišzanych z prowadzeniem działalnoœci socjalnej decydujšce znaczenie ma forma prawna (status) zakładu pracy oraz liczba zatrudnianych pracowników. Zakładowy fundusz œwiadczeń socjalnych muszš utworzyć w 2018 r. pracodawcy, którzy 1 stycznia zatrudniali co najmniej 50 pracowników w przeliczeniu na pełne etaty. Pracodawca, który zatrudnia co najmniej 20, ale mniej niż 50 pracowników w przeliczeniu na pełne etaty, musi utworzyć zfœs, gdy z wnioskiem w tej sprawie wystšpi organizacja zwišzkowa. Pozostali pracodawcy mogš dobrowolnie utworzyć zfœs lub wypłacać œwiadczenia urlopowe.

Stan zatrudnienia nie ma znaczenia, jeœli chodzi o tworzenie zfœs w jednostkach budżetowych i samorzšdowych zakładach budżetowych – muszš one tworzyć zfœs bez względu na liczbę pracowników. W tym przypadku o tworzeniu funduszu przesšdza wyłšcznie forma prawna.

Aby prawidłowo wypełniać obowišzki odnoszšce się do działalnoœci socjalnej, pracodawca – poza znajomoœciš przepisów – powinien podjšć kolejne działania.

KROK 1. Stan zatrudnienia na 1 stycznia 2018 r.

W liczbie zatrudnionych należy uwzględnić tylko pracowników w rozumieniu przepisów kodeksu pracy. Pracownikiem jest osoba zatrudniona na podstawie umowy o pracę, powołania, wyboru, mianowania lub spółdzielczej umowy o pracę. Nie ma przy tym znaczenia, czy umowa jest zawarta na okres próbny, czas okreœlony czy nieokreœlony, jak również to, czy jest to zatrudnienie w pełnym wymiarze czasu pracy czy na jego częœć. W przypadku osób zatrudnionych na niepełny etat konieczne jest jednak ich przeliczenie na pełny wymiar etatu.

PRZYKŁAD

Spółka z o.o. 1 stycznia 2018 r. zatrudniała 25 pracowników: 18 osób na pełny etat, 2 osoby na 1/4 etatu, 2 osoby na 1/2 etatu, 2 osoby na 3/4 etatu i 1 osobę na 7/8 etatu. Przeliczenia niepełnoetatowców na pełny etat należy dokonać następujšco:

- 0,25 x 2 osoby = 0,5 etatu,

- 0,5 x 2 osoby = 1 etat,

- 0,75 x 2 osoby = 1,5 etatu,

- 0,875 x 1 osoba = 0,875.

Pracodawca zatrudnia 25 pracowników, co w etatach stanowi 21,875 (18 + 0,5 + 1 + 1,5 + 0,875). Może zatem utworzyć zfœs w 2018 r., ale nie musi, chyba że z takim wnioskiem wystšpi działajšca w firmie organizacja zwišzkowa.

W liczbie zatrudnionych uwzględnia się także pracowników przebywajšcych na urlopach zwišzanych z rodzicielstwem (macierzyńskich, rodzicielskich, wychowawczych) oraz bezpłatnych, ponieważ stosunek pracy z tymi osobami trwa. Należy natomiast pomijać chałupników (praca nakładcza), pracowników tymczasowych (u pracodawców użytkowników), a także osoby wykonujšce umowy cywilnoprawne, np. zlecenia, o  dzieło, ponieważ nie sš to pracownicy w rozumieniu k.p.

KROK 2. Deklaracja co do obowišzków socjalnych

Zarówno pracodawcy zatrudniajšcy mniej niż 50 pracowników w przeliczeniu na pełne etaty lub zatrudniajšcy co najmniej 20 i mniej niż 50 pracowników, u których organizacja zwišzkowa nie wystšpiła o utworzenie funduszu, mogš dobrowolnie odstšpić od tworzenia zfœs i wypłacania œwiadczeń urlopowych. Muszš jednak dopełnić pewnych formalnoœci. Pracodawca nie może bowiem jednostronnie zrezygnować z tych obowišzków.

Pracodawcy zatrudniajšcy co najmniej 50 osób w przeliczeniu na pełne etaty, u których nie działajš zwišzki zawodowe lub u których działajšce zwišzki nie domagajš się tworzenia zfœs, mogš zdecydować o:

- nietworzeniu funduszu na okreœlony czas bšdŸ bezterminowo lub

- dokonaniu niższych odpisów niż ustawowe przez wprowadzenie zmian w przepisach wewnštrzzakładowych – w układzie zbiorowym pracy lub regulaminie wynagradzania.

Na zmianę układu zbiorowego lub regulaminu wynagradzania musi wyrazić zgodę zakładowa organizacja zwišzkowa, jeœli taka działa u pracodawcy. W przypadku jej braku – pracodawca posiadajšcy regulamin wynagradzania musi porozumieć się w tej sprawie z załogš i uzyskać pisemnš akceptację jej przedstawiciela. W przeciwnym razie decyzja o odstšpieniu od tworzenia zfœs czy zmniejszeniu odpisów nie będzie mogła wejœć w życie.

Pracodawcy zatrudniajšcy na 1 stycznia 2018 r. co najmniej 50 pracowników (ale nie w przeliczeniu na pełne etaty), u których funkcjonuje układ zbiorowy pracy lub regulamin wynagradzania, mogš odstšpić od tworzenia zfœs albo od wypłaty œwiadczeń urlopowych również przez zmianę postanowień zawartych w tych dokumentach.

Natomiast firmy zatrudniajšce na 1 stycznia 2018 r. mniej niż 50 pracowników, niezobligowane do opracowania regulaminu wynagradzania, mogš podjšć decyzję o nietworzeniu funduszu lub niewypłacaniu œwiadczeń urlopowych samodzielnie, bez konsultacji z zatrudnionymi. Muszš jednak powiadomić o niej pracowników do końca stycznia 2018 r. w dowolny sposób przyjęty w firmie, np. przez ogłoszenie na tablicy ogłoszeń, w sieci intranet lub przez wręczenie każdemu pracownikowi pisma z tš informacjš.

Skutki przekroczenia terminu

Istniejš rozbieżnoœci co do skutków przekroczenia terminu na poinformowanie pracowników o nietworzeniu zfœs. Zdaniem Państwowej Inspekcji Pracy, jeżeli pracodawca nie dotrzyma terminu 31 stycznia, powinien przez cały rok wypłacać œwiadczenia urlopowe lub naliczać fundusz socjalny. Jeœli tego nie zrobi, w przypadku kontroli inspekcji pracy może narazić się na mandat lub karę grzywny w postępowaniu przed sšdem. Innego zdania sš jednak sšdy. Naczelny Sšd Administracyjny w wyroku z 1 marca 2007 r. (I OSK 814/06) orzekł, że za opóŸnienie grozi najwyżej grzywna, a pracodawca w tym przypadku nie ma obowišzku wypłaty œwiadczeń czy naliczenia odpisów za ten rok. Sšd Okręgowy w Warszawie w wyroku z 15 stycznia 2008 r. (XII Pa 442/07) uznał z kolei, że termin na powiadomienie pracowników o nietworzeniu funduszu lub niewypłacaniu œwiadczenia urlopowego ma jedynie charakter instrukcyjny, a jego przekroczenie nie powoduje obowišzku wypłaty œwiadczeń. Za jego przekroczenie nie grozi też grzywna. Mimo tych orzeczeń, niezachowanie wskazanego terminu może zostać zakwestionowane przez PIP podczas kontroli.

KROK 3. Regulamin przyznawania œwiadczeń

Pracodawca, który zdecydował o tworzeniu zfœs, zasady i warunki korzystania z usług i œwiadczeń finansowanych z tego funduszu oraz zasady przeznaczania jego œrodków na poszczególne cele i rodzaje działalnoœci socjalnej musi okreœlić w regulaminie ustalanym w porozumieniu ze zwišzkami zawodowymi. Gdy w firmie nie działa organizacja zwišzkowa, regulamin należy uzgodnić z pracownikiem wybranym przez załogę do reprezentowania jej interesów.

KROK 4. Wysokoœć odpisów

Zakładowy fundusz œwiadczeń socjalnych tworzy się z corocznego odpisu podstawowego, naliczanego w stosunku do przeciętnej liczby zatrudnionych. Podstawę naliczania tego odpisu stanowi przeciętna planowana w danym roku kalendarzowym liczba osób zatrudnionych u pracodawcy, obejmujšca pracowników zatrudnionych w pełnym i niepełnym wymiarze czasu pracy (po przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy). Pracodawca, w zależnoœci od sytuacji kadrowej w zakładzie pracy, może skorzystać z 3 metod ustalania przeciętnego zatrudnienia:

- metody œredniej arytmetycznej ze stanów dziennych w miesišcu, albo

- metody uproszczonej – na podstawie sumy dwóch stanów dziennych (w pierwszym i ostatnim dniu miesišca) podzielonej przez 2, lub

- metody œredniej chronologicznej, obliczanej na podstawie sumy połowy stanu dziennego w pierwszym i ostatnim dniu miesišca oraz stanu zatrudnienia w 15. dniu miesišca podzielonej przez 2.

Można ponadto zdecydować o zwiększeniu odpisu na zfœs lub funduszu, dokonujšc dodatkowych (fakultatywnych) naliczeń. W 2018 r. obowišzujš te same kwoty odpisów i zwiększeń na zfœs, co w ubiegłym roku.

Podobnie jest w przypadku odpisu na zakładowy fundusz œwiadczeń socjalnych w placówkach oœwiatowych. W 2018 r. do ustalania odpisu na nauczycieli nadal należy stosować kwotę bazowš obowišzujšcš 1 stycznia 2012 r., czyli 2618,10 zł.

KROK 5. Wpłaty na rachunek funduszu

Równowartoœć dokonanych odpisów i zwiększeń naliczonych na 2018 r. pracodawca będzie miał obowišzek przekazać na wyodrębniony rachunek bankowy zfœs w terminie:

- do 31 maja – co najmniej 75 proc. równowartoœci odpisów podstawowych,

- do 30 wrzeœnia – pozostałš kwotę odpisów podstawowych i ewentualne zwiększenia.

KROK 6. Skorygowanie odpisów

Na podstawie rzeczywistej przeciętnej liczby zatrudnionych w 2018 r., która najczęœciej jest znana dopiero po zakończeniu roku, pracodawca musi ponownie ustalić wysokoœć odpisu na zfœs i porównać z tymi, których dokonał na podstawie planowanego przeciętnego zatrudnienia. Jeżeli okaże się, że kwota rzeczywistego odpisu jest większa od przekazanej na rachunek zfœs, należy uzupełnić œrodki funduszu o tę kwotę. W razie nadpłaty œrodków można je wycofać z rachunku zfœs lub przekazać na działalnoœć socjalnš w następnym roku – jeżeli nadal będzie prowadzona.

W celu prowadzenia statystyk

Pracodawcy objęci obowišzkiem uczestniczenia w programie badań statystycznych (o którym zostajš powiadomieni przez GUS) powinni udzielić (i przekazać) urzędowi wyczerpujšcych informacji w danym zakresie i w terminach podanych w tym programie, z wykorzystaniem odpowiednich formularzy.

Oprócz sprawozdań miesięcznych czy kwartalnych, jednostki majš obowišzek składania informacji rocznych.

Pracodawca przekazuje dane statystyczne w formie elektronicznej lub papierowej. Jeżeli jest wskazana wyłšcznie elektroniczna forma przekazania danych, podmiot je przekazujšcy ma obowišzek zrobić to w tej formie. Podmiot zobowišzany do udziału w programie badań statystycznych, w którym jest zatrudnionych nie więcej niż 5 osób, może przekazywać dane statystyczne w formie papierowej, po przesłaniu do urzędu statystycznego informacji o wyborze tej formy.

Jeżeli podmiot zobowišzany do przekazywania danych statystycznych na formularzach statystycznych upoważni osobę trzeciš do wykonywania w jego imieniu obowišzków statystycznych, to czynnoœci wykonane przez tę osobę pocišgajš za sobš skutki bezpoœrednio dla podmiotu, który tę osobę upoważnił.

Rola płatnika œwiadczeń z ubezpieczenia społecznego

Z 1 stycznia 2018 r. pracodawca mógł nabyć uprawnienia do wypłaty zasiłków swoim pracownikom. Nie przejmuje jednak od ZUS wypłaty œwiadczenia za okres absencji, która rozpoczęła się w ubiegłym roku.

Ustalanie prawa pracowników do zasiłków z ubezpieczenia społecznego, obliczanie ich wysokoœci oraz wypłata należy albo do pracodawcy (zleceniodawcy), albo do ZUS. O tym, kto w 2018 r. ma wypełniać te obowišzki, decyduje liczba osób zgłoszonych do ubezpieczenia chorobowego na 30 listopada 2017 r. Pracodawca jako płatnik składek musi sprawdzić, czy w nadchodzšcym roku powinien przejšć obsługę zasiłków, jeœli dotšd tego nie robił, czy też nadal pozostanie płatnikiem zasiłków – jeżeli był nim już w poprzednim roku.

Stan na 30 listopada

Płatnikiem zasiłków z ubezpieczenia chorobowego i wypadkowego w 2018 r. jest płatnik składek, który 30 listopada 2017 r. zgłaszał do ubezpieczenia chorobowego więcej niż 20 osób, czyli co najmniej 21. Jeœli tego dnia płatnik nie zgłaszał nikogo do ubezpieczenia chorobowego, ustala uprawnienia do wypłaty zasiłków na 2018 r. na podstawie liczby osób ubezpieczonych według stanu na pierwszy miesišc, w którym dokona takiego zgłoszenia. PóŸniejsze zmiany w liczbie ubezpieczonych nie wpływajš już na status płatnika, tzn. zwiększenie nie upoważni go do wypłaty zasiłków, a zmniejszenie nie zwolni go z tej roli.

Pracodawca, który okaże się płatnikiem zasiłków w 2018 r., musi je wypłacać przez cały rok, z wyjštkiem zasiłków należnych za okres po ustaniu ubezpieczenia. Zasiłki te wypłaca ZUS.

Do liczby ubezpieczonych na 30 listopada (podlegajšcych ubezpieczeniu chorobowemu) należy wliczać osoby podlegajšce ubezpieczeniu chorobowemu zarówno obowišzkowo, jak i dobrowolnie. W przypadku pracowników nie ma znaczenia wymiar czasu pracy.

Absencja na przełomie roku

Pracownikom za okres niezdolnoœci do pracy przysługuje:

- wynagrodzenie chorobowe wypłacane przez pracodawcę i ze œrodków pracodawcy,

- zasiłek chorobowy z ubezpieczenia chorobowego wypłacany przez ZUS bezpoœrednio lub za poœrednictwem pracodawcy jako płatnika.

Wynagrodzenie chorobowe przysługuje pracownikom za czas choroby lub odosobnienia w zwišzku z chorobš zakaŸnš, które trwajš łšcznie do 33 dni w cišgu roku kalendarzowego, a w przypadku pracownika, który ukończył 50. rok życia – okres wypłaty wynagrodzenia chorobowego wynosi 14 dni w cišgu roku kalendarzowego. Po upływie tego okresu zatrudnieni nabywajš prawo do zasiłku chorobowego finansowanego przez ZUS.

Na przełomie roku pracodawca musi ustalić, do jakiego œwiadczenia ma prawo pracownik od 1 stycznia i kto powinien mu je wypłacić. Aby prawidłowo ustalić wysokoœć zasiłku oraz płatnika na przełomie roku, należy:

KROK 1. Ustalić rodzaj należnego œwiadczenia

Jeżeli niezdolnoœć do pracy trwała na przełomie grudnia 2017 r. i stycznia 2018 r., to można rozróżnić dwie sytuacje. Gdy nieprzerwane zwolnienie lekarskie przypada na przełomie roku, a 31 grudnia pracownik pobierał jeszcze wynagrodzenie chorobowe od pracodawcy, to od 1 stycznia pracodawca nadal musi mu je wypłacać. Przy czym okres 33 dni (14 dni), za który przysługuje wynagrodzenie chorobowe, zaczyna biec od nowa, czyli będzie płatne w ramach limitu na 2018 r.

Jeżeli na przełomie roku choruje pracownik, który 50. rok życia ukończył w 2017 r. i 31 grudnia przysługuje mu wynagrodzenie chorobowe, to od 1 stycznia 2018 r. należy mu wypłacać wynagrodzenie za okres choroby łšcznie przez 14 dni.

PRZYKŁAD

W 2017 r. pracownik skończył 50 lat. Choruje od 25 grudnia 2017 r. do 22 stycznia 2018 r. Jest to jego kolejna niezdolnoœć do pracy w 2017 r. Wczeœniej chorował łšcznie przez 12 dni. Pracownik ma prawo do wynagrodzenia chorobowego za okres od 25 do 31 grudnia 2017 r. W 2018 r. wynagrodzenie chorobowe przysługuje mu od 1 do 14 stycznia, a za pozostały okres, tj. od 15 do 22 stycznia 2018 r., nabędzie prawo do zasiłku chorobowego.

Natomiast w przypadku, gdy pracownik łšcznie w 2017 r. chorował dłużej niż 33 dni (14 dni) i 31 grudnia 2017 r. pobierał zasiłek chorobowy, a od 1 stycznia 2018 r. nadal jest niezdolny do pracy, to ma prawo do zasiłku chorobowego do końca nieprzerwanego zwolnienia lekarskiego. Jeœli jednak między kolejnymi zwolnieniami lekarskimi wystšpi chociaż 1 dzień przerwy, to za okres kolejnej niezdolnoœci do pracy po przerwie pracodawca będzie musiał wypłacić wynagrodzenie chorobowe.

Jeżeli pracodawca nie był uprawniony do wypłaty zasiłków w 2017 r. i przed końcem ubiegłego roku pracownik otrzymywał zasiłek z ZUS, to po 31 grudnia 2017 r. ZUS będzie kontynuował wypłatę œwiadczenia, nawet jeœli okaże się, że ze względu na stan zatrudnienia pracodawca od 1 stycznia 2018 r. jest płatnikiem zasiłków (art. 61 ust. 4 ustawy zasiłkowej). Pracodawca przejmie w tym przypadku obowišzki zwišzane z ustalaniem prawa do zasiłków, ich wysokoœci i wypłaty tylko w stosunku do osób, które nabędš prawo do zasiłków w 2018 r.

Inaczej jest w odwrotnej sytuacji – gdy pracodawca uprawniony w 2017 r. do wypłaty zasiłków, w 2018 r. nie może ich już wypłacać. Musi on przekazać do ZUS wypłatę zasiłków już od 1 stycznia 2018 r.

KROK 2. Przekazać dokumenty do ZUS

Gdy z tytułu niezdolnoœci do pracy ubezpieczonemu przysługuje œwiadczenie wypłacane przez płatnika składek, a następnie przez ZUS, płatnik po wypłaceniu œwiadczenia powinien przekazać zaœwiadczenie lekarskie (w razie formy papierowej) do jednostki ZUS właœciwej według swojej siedziby, wraz ze złożonymi przez ubezpieczonego lub sporzšdzonymi przez siebie innymi dokumentami niezbędnymi do ustalenia uprawnień zasiłkowych (np. zestawieniem składników wynagrodzenia stanowišcych podstawę zasiłku).

Jeżeli wypłaty dokonano na podstawie zaœwiadczenia wystawionego na formularzu zaœwiadczenia lekarskiego wydrukowanym z systemu teleinformatycznego, płatnik składek dołšcza to zaœwiadczenie, pozostawiajšc w aktach jego kopię potwierdzonš za zgodnoœć z oryginałem.

KROK 3. Prawidłowe rozliczenia

Obowišzkiem płatnika składek jest terminowe przekazywanie do ZUS kompletu dokumentów rozliczeniowych za każdy miesišc za osoby zgłoszone do ubezpieczeń społecznych i zdrowotnego (zbiorczej deklaracji ZUS DRA oraz imiennych raportów ZUS RCA i/lub ZUS RZA).

Jeżeli pracownik jest nieobecny, np. zachoruje, to w miesišcu, za który sš przygotowywane dokumenty rozliczeniowe, pracodawca oprócz raportu ZUS RCA wypełnia dodatkowo raport ZUS RSA o wypłaconych œwiadczeniach i przerwach w opłacaniu składek. W raporcie tym wypełnia m.in. pole „okres choroby od–do". W przypadku absencji na przełomie roku okres ujmowany w raporcie nie może wyjœć poza rok kalendarzowy.

Minimalna podstawa

Podstawa wymiaru wynagrodzenia chorobowego oraz zasiłków z ubezpieczenia społecznego z tytułu pracy w pełnym wymiarze czasu pracy nie może być niższa od kwoty minimalnego wynagrodzenia za pracę pomniejszonej o 13,71 proc., tj. o równowartoœć składek finansowanych przez pracownika. W 2018 r. podstawa wymiaru œwiadczeń musi odpowiadać co najmniej kwocie 1812,09 zł, tj. 2100 zł – (2100 zł x 13,71 proc.).

Jeżeli œrednie miesięczne wynagrodzenie pracownika okaże się niższe od najniższej gwarantowanej podstawy wymiaru zasiłku, pracodawca musi je podwyższyć do tej kwoty.

KROK 1. Porównanie podstawy z gwarantowanš kwotš

KROK 2. Ewentualne przeliczenie

Podstawa wymiaru w nowej minimalnej wysokoœci obowišzuje w przypadku osób, które zachorujš 1 stycznia 2018 r. lub póŸniej. Dla osób niezdolnych do pracy na przełomie grudnia i stycznia pracodawca ma obowišzek ponownie ustalić minimalnš podstawę wymiaru należnego za okres od 1 stycznia 2018 r. Jeżeli więc œrednie miesięczne wynagrodzenie pracownika przyjęte do obliczenia podstawy zasiłku okaże się niższe od tej najniższej kwoty gwarantowanej, pracodawca musi je podwyższyć od 1 stycznia 2018 r. do 1812,09 zł (dla pełnego etatu).

Podsumowanie zatrudnienia niepełnosprawnych

Pracodawcy, którzy majš obowišzek dokonywać wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, muszš przekazać do Funduszu rocznš deklarację. W tym roku termin na jej złożenie mija 22 stycznia.

Pracodawcy zobowišzani do dokonywania wpłat na PFRON majš obowišzek sporzšdzić i przekazać deklarację rocznš wpłat na fundusz za 2017 r., na druku DEK-R. Sš to:

- pracodawcy zatrudniajšcy co najmniej 25 pracowników w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy, którzy byli zobowišzani do wpłat ze względu na nieosišganie odpowiedniego wskaŸnika zatrudnienia osób niepełnosprawnych, tj. 6 proc.,

- państwowe i samorzšdowe jednostki organizacyjne będšce jednostkami budżetowymi, zakładami budżetowymi albo gospodarstwami pomocniczymi, instytucje kultury oraz jednostki organizacyjne zajmujšce się statutowo ochronš dóbr kultury uznanych za pomnik historii, które nie osišgnęły wskaŸnika zatrudnienia niepełnosprawnych w wysokoœci 6 proc.,

- publiczne i niepubliczne uczelnie, publiczne i niepubliczne szkoły oraz placówki opiekuńczo-wychowawcze i resocjalizacyjne, które nie osišgnęły wskaŸnika zatrudnienia osób niepełnosprawnych w wysokoœci 2 proc.

Do złożenia rocznej deklaracji zobowišzane sš także inne podmioty, które były ustawowo zmuszone do dokonywania wpłat na PFRON ze względu na szczególne okolicznoœci, w tym m.in.:

- pracodawcy, którzy nie wydzielili lub nie zorganizowali w przepisanym terminie stanowiska pracy dla zatrudnionej osoby, która w wyniku wypadku przy pracy lub choroby zawodowej utraciła zdolnoœć do pracy na dotychczasowym stanowisku,

- zakłady pracy chronionej i zakłady aktywnoœci zawodowej, np. w przypadku wydatkowania zakładowego funduszu aktywnoœci niezgodnie z przepisami lub w razie nieprzekazania niewykorzystanych œrodków takiego funduszu na wyodrębniony rachunek bankowy tego funduszu w okreœlonym terminie, lub w razie likwidacji albo utraty statusu zakładu aktywnoœci zawodowej, w przypadku nieuzyskania statusu zakładu aktywnoœci zawodowej przez nowego organizatora, który przejšł prowadzenie zakładu aktywnoœci zawodowej, w przypadku wydatkowania œrodków funduszu rehabilitacji niezgodnie z ich przeznaczeniem,

- pracodawcy majšcy status sprzedajšcych produkcję lub usługi, z tytułu których nabywcy przysługuje obniżenie wpłat na PFRON, jeżeli nie dopełnili swoich obowišzków informacyjno-ewidencyjnych względem nabywcy lub PFRON, np. naruszyli termin wystawienia informacji o kwocie obniżenia.

Deklaracja roczna wpłat dokumentuje i podsumowuje przebieg obowišzku i dokonywania wpłat na PFRON za poszczególne miesišce danego roku kalendarzowego, czyli od stycznia do grudnia 2017 r. Deklarację za 2017 r. należy złożyć do 22 stycznia 2018 r.

KROK 1. Podsumowanie deklaracji za 2017 r.

Wysokoœć zobowišzania z tytułu wpłat na PFRON wynika z deklaracji miesięcznych wpłat DEK-I-0, DEK-I-a, DEK-I-b oraz deklaracji wpłat DEK-II-a, DEK-II-b, DEK-W przesłanych do Funduszu za 2017 r. (wpłaty dokonane od lutego 2017 r. do stycznia 2018 r.). W przypadku składania korekt deklaracji za okresy w 2017 r. należy uwzględnić ostatniš składanš deklarację i wysokoœć wynikajšcej z niej wpłaty przekazanej do PFRON.

Jeżeli w danym miesišcu 2017 r. pracodawca nie był zobowišzany do wpłat, np. ze względu na nieosišganie wymaganego stanu zatrudnienia pracowników (25 pracowników w przeliczeniu na pełne etaty), również musi dysponować takš informacjš.

KROK 2. Deklaracja roczna wpłat

Na podstawie przekazanych do PFRON deklaracji miesięcznych wpłat i deklaracji wpłat należy wypełnić deklarację rocznš wpłat na Fundusz. Deklaracja roczna wpłat składa się z 5 częœci (działy A–E).

Dane wskazane w częœci A wypełniajš się automatycznie. Jeœli deklarację rocznš pracodawca składa po raz pierwszy lub wystšpiły zmiany w danych ewidencyjnych, adresowych lub telefonicznych płatnika, należy dołšczyć dodatkowš deklarację DEK-Z.

Częœć B pracodawca wypełnia samodzielnie, podajšc okres sprawozdawczy (rok), za który jest sporzšdzana deklaracja (2017), oraz zaznaczajšc, czy jest to formularz złożony za ten rok po raz pierwszy czy kolejny – wówczas należy oznaczyć go jako korygujšcy.

W częœci C pracodawca zaznacza, jakie miał obowišzki sprawozdawcze w poszczególnych miesišcach 2017 r., a więc jakie składał deklaracje miesięczne (np. DEK-I-0, DEK-I-a) oraz deklaracje wpłat (DEK-II-a, DEK-II-b). Zaznacza również, za które miesišce nie składał deklaracji ze względu na niepodleganie obowišzkowi wpłat.

Częœć D jest właœciwym rozliczeniem rocznym. W tej częœci należy podać sumę kwot do zapłaty, które pracodawca był zobowišzany wykazać w deklaracjach miesięcznych, i wpłat, za okresy od stycznia do grudnia 2017 r., oraz sumę dokonanych wpłat (od lutego 2017 r. do stycznia 2018 r.), czyli kwotę wpłaconš z kwot należnych. Jeżeli sumy te nie sš równe, formularz wykaże w odpowiednim miejscu nadpłatę lub kwotę należnš do zapłaty. Jeœli wystšpi niedopłata, zaległoœć należy uregulować z odsetkami. Z kolei nadpłata zostanie zaliczona na poczet istniejšcych lub przyszłych należnoœci z tytułu wpłat. W razie braku obowišzku dokonywania wpłat za przyszłe okresy, nadpłata może zostać zwrócona pracodawcy na jego wniosek.

Częœć E to puste pole przeznaczone na ewentualne uwagi czy wyjaœnienia pracodawcy.

Deklarację kończy podanie daty jej wypełnienia i podpis pracodawcy lub osoby upoważnionej. Przy czym te pozycje wypełniajš się automatycznie.

KROK 3. Przesyłka przez teletransmisję

Deklarację rocznš wpłat składa się przez teletransmisję danych w formie dokumentu elektronicznego, który należy wypełnić na stronie internetowej PFRON po uprzednim zalogowaniu użytkownika do systemu e-PFRON2. ?

ródło: Rzeczpospolita

WIDEO KOMENTARZ

REDAKCJA POLECA

NAJNOWSZE Z RP.PL