Prenumerata 2018 ju˜ż w sprzedża˜y - SPRAWD˜!

Biura podróży

Sšd: Źle zorganizowane wakacje godzš w godność turysty

Fotolia
Turyœci, którzy nie sš zadowoleni z usług biura podróży, mogš dochodzić odszkodowania np. za krzywdę z powodu utraconej przyjemnoœci lub naruszenie ich godnoœci osobistej uršgajšcymi warunkami zakwaterowania

Organizator turystyki odpowiada za niewykonanie lub nienależyte wykonanie umowy. Odpowiada również za zachowania, które naruszajš dobra osobiste klienta. Możliwoœć dochodzenia takich roszczeń potwierdził Sšd Najwyższy (sygn. III CZP 79/10).

Sšd oddał istotę krzywdy zwišzanej ze zmarnowanym urlopem jako utratę oczekiwanych przyjemnych przeżyć, połšczonych najczęœciej z podróżš, relaksem i wypoczynkiem. Jako podstawę prawnš dochodzenia zadoœćuczynienia wskazał art. 11a ustawy o usługach turystycznych. Uzasadniajšc uchwałę, SN odwołał się do wyroku Trybunału Sprawiedliwoœci UE z 12 marca 2002 r. w sprawie S. Leitner v. TUI Deutschland GmbH, nr C-168/00. Trybunał orzekł wtedy, że art. 5 unijnej dyrektywy turystycznej co do zasady przyznaje konsumentowi prawo do odszkodowania za uszczerbek niemajštkowy poniesiony na skutek niewykonania lub nienależytego wykonania zobowišzania przez organizatora imprezy turystycznej. Sšd Najwyższy stwierdził zatem, że skoro art. 5 dyrektywy (który został implementowany do polskiego porzšdku prawnego) powinien być wykładany w ten sposób, to art. 11a polskiej ustawy należy również tak odczytywać.

– Arsenał prawny klientów wzbogacił się tym samym o roszczenie o zadoœćuczynienie za krzywdę w postaci utraconej przyjemnoœci z wakacji w zwišzku z niewykonaniem lub nienależytym wykonaniem umowy – podkreœla Maciej Gorgol, prawnik w kancelarii adwokackiej Noerr Biedecki.

Takš wykładnię potwierdził Sšd Najwyższy w kolejnym wyroku (sygn. I CSK 372/10). W uzasadnieniu podkreœlił jednak, że prawo do spokojnego wypoczynku nie jest dobrem osobistym w rozumieniu art. 23 kodeksu cywilnego. Zachowania organizatora turystyki prowadzšce do „zmarnowania urlopu" mogš jednak naruszać poszczególne dobra osobiste, takie jak zdrowie, nietykalnoœć czy wolnoœć osobista. Może to rodzić np. obowišzek przeproszenia pokrzywdzonego przez organizatora wyjazdu.

Również Sšd Apelacyjny w Warszawie (sygn. VI ACa 1357/12) uznał, że zorganizowanie warunków pobytu w sposób znacznie odbiegajšcy od obowišzujšcych standardów i pozorne uwzględnienie zastrzeżeń poprzez zaoferowanie warunków jeszcze gorszych narusza dobra osobiste w postaci godnoœci osobistej. Pozwoliło to na orzeczenie obowišzku listownego przeproszenia konsumentów.

Przykładów zachowań organizatorów wypoczynku, które uprawniajš klientów do dochodzenia zadoœćuczynienia, dostarcza orzecznictwo. Sšd Okręgowy w Gdańsku (sygn. III Ca 406/16), uznał na przykład, że niezapewnienie osobom korzystajšcym ze zorganizowanego wypoczynku dowozu ich bagażu nosi cechy „zmarnowanego urlopu". Utrata rzeczy, które miały służyć należytemu wypoczynkowi, uzasadnia przyjęcie, że pobyt wakacyjny nie wišzał się z komfortem psychicznym, jakiego można oczekiwać po właœciwym wykonaniu przez organizatora umowy.

Z całš pewnoœciš zaœ do dochodzenia zadoœćuczynienia (nie tylko z tytułu zmarnowanego urlopu, ale również ewentualnych szkód na osobie) uprawnia niezapewnienie przez organizatora wypoczynku bezpieczeństwa (wyrok Sšdu Apelacyjnego we Wrocławiu, sygn. I ACa 455/14).

ródło: rp.pl

WIDEO KOMENTARZ

REDAKCJA POLECA

NAJNOWSZE Z RP.PL